week 4 nieuwe poging

Maandag.
Vanochtend regende het weer behoorlijk en dachten wij dat de geplande activiteiten geen doorgang zouden vinden, wij besloten om te gaan schilderen in de school. Rond half tien was het wel ongeveer droog en zijn wij naar de school gelopen en geglibberd want de wegen bestaan uit klei die spekglad wordt als het nat is. Bij de school aangekomen bleek dat wij niet konden gaan schilderen omdat alle lokalen in gebruik zijn genomen om les te geven, zelfs de lerarenkamer is in gebruik door een klas. Wij zullen met schilderen dus moeten wachten tot de noodklassen klaar zijn.
Ik kreeg al snel het verzoek om met Augustien, de boda driver, naar het watertank project te gaan om te starten met het bouwen van een watertank. Jopie en Celine besloten om het houten geraamte van de garage van Anthony op te gaan ruimen. Dit was vanochtend ingestort, het kwam de laatste dagen steeds schuiner te staan en onder het ontbijt ging het met luid gekraak dan ook tegen de vlakte.
Het bouwen van een watertank is eigenlijk vrij simpel. De grond was verleden week al afgegraven in een cirkelvorm van ongeveer 3 meter doorsnede, in dit gat worden grote stenen gegooid en opgevuld met cement. Deze klus is dus verleden week al geklaard door de Worldmapping tieners. Vandaag wordt dus met het opmetselen van de tank gestart. Hiervoor zijn 3 mannen aanwezig die al vaker tanks hebben gebouwd, een plaatselijke vrijwilliger en ik kunnen assisteren met cement mengen en stenen aan dragen. Eerst wordt er op de betonnen vloer met spijker en touw een mooie cirkel getrokken van ongeveer 280 cm doorsnede, daarna worden er 32 stenen op deze cirkel uitgelegd. Dit zijn de stenen die wij de afgelopen weken al hebben geperst. Als de cirkel vol ligt wordt er nog een beetje heen en weer geschoven tot alle stenen de gewenste tussenruimte hebben. Dan begint het echte opmetselen, drie stenen worden uit de cirkel gehaald, er wordt een laag cement gelegd en de stenen worden een voor een in de cement gedrukt en waterpas gelegd. Een tweede persoon vult met dunne cement de verticale voegen. Ik kan geen woord verstaan van het Luganda maar het lijkt wel of er bij elke steen werkoverleg nodig was, de eerste laag van 32 stenen heeft ongveer 2,5 uur geduurd. Tegen half 2 moest ik weer terug op de boda boda voor de lunch, de plaatselijke mensen zouden verder gaan met bouwen. Als de tank klaar is dan kan bij een hoogte van ongeveer 1,5 meter er 7,5 m3 water worden opgevangen, hiervan kunnen een aantal omliggende gezinnen gebruik maken.
Na het middageten ben ik samen met Rik naar de school gegaan om een deel van het oude houten gebouw te slopen.

Dinsdag.
Vandaag zijn we uitgenodigd om op een ander project te gaan kijken, Anthony heeft ons naar Rakai gebracht. Dit is een prive ziekenhuisje waar ook al langere tijd een aantal Be-More vrijwilligers aanwezig zijn. Zij helpen daar in de kliniek en schilderen ook een nieuwe kinderafdeling. Op de terugweg zijn we via Masaka gereden om nog wat inkopen te doen en hebben ook afgesproken dat de bestelde standaards met tankjes voor de waterfilters die inmiddels klaar zijn naar Lwengo worden vervoerd.
Rik is vandaag in Lwengo gebleven omdat de door hem gesponsorde zonnepanelen voor het schooltje worden geleverd en gemonteerd. Toen wij terug kwamen in Lwengo zijn we even naar de school gelopen en zagen de monteurs nog net vertrekken. Er zijn 2 paneeltjes gemonteerd, een accu en een omvormer, ook hebben zij buiten een extra PL gemonteerd zodat ’s-nachts er buiten het gebouw ook wat licht is. Het vermogen van de panelen is 80 watt, voor onze begrippen niet veel maar voor Uganda voldoende. In alle 4 de lokalen en in de directeurskamer hangt 1 PL aan het plafond, deze kunnen op de accu 4 uur aaneengesloten branden zodat er voortaan ook ’s-avonds les gegeven kan worden. Ook het gebruik van laptop of computer is voortaan mogelijk.
Toen het donker werd ben ik met Rik nog even naar de school gelopen en heb voor hem een aantal foto’s gemaakt zodat hij ook thuis het resultaat kan laten zien.
Toen wij net terug waren stopte er een normale personenauto die nagenoeg alle spullen voor ons waterfilter project bij zich had, de laatste 6 tankjes konden er echter niet in dus hij moet nog een keer op en neer naar Masaka, over een uur of 2 zien we hem wel weer verschijnen.

Woensdag.
Rond tien uur was het droog en konden we vertrekken naar het huisje dat gebouwd wordt. De vrouw was al modder aan het voorbereiden en wij hebben tot half een geholpen om de modderkluiten naar het huisje te dragen en in de houten constructie te duwen, ook wordt de laatste laag tegen de muren aangegooid zodat alle takken bedekt zijn. Wij hebben 3 binnenmuren dichtgesmeerd, er rest nu alleen nog het bovenste deel van de buitenmuur en de punten van het dak. Volgende week gaan we hierme verder. Na de middag wilden wij naar Masaka gaan om een en ander te regelen, Jopie moest getest worden op malaria (gelukkig negatief) ik moest de waterstandaards en tankjes afrekenen en Celine en Jodie wilden op internet. Ik heb ook gebruik gemaakt van de mogelijkheid om de weblog bij te werken, ik heb zowaar 15 foto’s kunnen plaatsen, meer ging niet omdat het internet ermee stopte.
De bedoeling was om rond 3 uur te vertrekken het werd ongeveer 6 uur en wij zijn ’s-Avonds laat met een taxi teruggegaan naar Lwengo, waar we in het stikke donker aankwamen omdat er weer geen electra was.

Donderdag.
Vandaag zijn wij weer op housevisit geweest, het eerste gezin bestond uit vader van 23 en moeder van 19, zij hebben 3 kinderen waarvan de oudste 6 jaar is. Niet standaard in Uganda maar ook niet geheel ongebruikelijk om zo jong al kinderen te krijgen. Het was een arm gezin maar toch zagen de kinderen en de ouders er niet onverzorgd uit, vader verdient wat bij met taxi rijden (heeft zelf geen auto) en werkt verder op het land waar hij voor eigen gebruik een en ander verbouwd. Wij hebben het oudste kind wat kleding kunnen geven zodat zij behoorlijk gekleed naar school kan gaan. Het tweede gezin was een moeder van 32, vader was niet thuis hij was ergens op het land aan het werk, hij verbouwd wat voor eigen gebruik en als er wat over is kan hij dit verkopen. Er waren 3 kinderen thuis, de oudste van 5 gaat soms al naar school, zij heeft een paar schoentjes gekregen en ook wat kleding. Voor het middelste kindje hebben we ook een bloes en broek bij ons. Het jongste kindje is 11 maanden oud en is een maand geleden ernstig verbrand. Terwijl de moeder even naar de markt was en de 3 kinderen alleen thuis waren is de olielamp omgevallen en de brandende olie heeft een doek die als afscheiding hing en het beddegoed in brand gezet, de 2 oudste konden wegkomen maar het babytje is aan beide armen en benen ernstig verbrand, op het lijfje waren ook enkele brandwonden te zien. De armpjes en beentjes zijn erg opgezwollen en de armpjes lijken wel een grote open wond. De baby lag op bed toen wij kwamen en huilde van de pijn. Zij hebben wel medicatie van de kliniek gekregen maar ik heb toch het idee dat er een specialist naar het kindje moet kijken. Ik heb via de locale vrijwilliger in ieder geval de moeder geadviseerd om de doek waarin zij de baby wikkeld goed schoon te houden en eens uit te koken en er voor te zorgen dat er geen vliegen op de wonden komen. Toen wij terug kwamen bij ons vrijwilligershuis was Anthony toevallig aanwezig en ik heb met hem over dit babytje gesproken, hij gaat ervoor zorgen dat het in ieder geval nog een keer naar de kliniek gaat en als het nodig is dat het naar Masaka of Kampala wordt gebracht. Ik zal volgende week zeker informeren hoe dit verder is verlopen. Wij hebben na de middag evaluatie van de eerste maand en afscheid van Rik die morgen weer naar huis gaat. Ook hebben wij bezoek van de ouders van Sanne die hier al 3 maanden heeft gezeten, 2 maanden naar Rakai is geweest en nu nog 1 maand bij ons op Lwengo terug komt, zij is dus totaal een half jaar in Uganda en dolblij dat haar ouders en zus even zijn overgekomen. Haar moeder is vandaag jarig dus wij hebben vanmiddag 2 flessen wijn opengemaakt en een lekker hapje gemaakt om dit te vieren.

Vrijdag.
Vandaag gaan wij weer naar Masaka om weekend te vieren, ja wij hebben een 4 daagse werkweek, Vanavond gaan we BBQ en bij Frikadellen en vannacht slapen we bij Backpackers. Morgen gaan we weer terug naar Lwengo om maandag met frisse moed weer te gaan beginnen.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Agnes

Hoi Jopie en Theo,
Er komt daar echt schot in de zaak zo te lezen. Vliegen de dagen niet om?
Even iets van het thuisfront. Als trotse oma mag ik wel melden dat Emilie goed groeit. Ze lacht veel en krijst als het niet naar haar zin is. Ze volgt alles en begint al te grijpen.
Nou, jullie veel werkplezier en tot mails.
Agnes

Maaike

Hoi Pa en Ma,

Ben benieuwd wanneer jullie waterproject klaar is, aangezien de bouw van de tanks een langdurige klus lijkt te worden. (met al dat werkoverleg, haha).
Nog maar 4 weekjes, de tijd vliegt.
Geniet er nog van en we kijken alweer uit naar de volgende update.

Liefs Maaike, Marijn en Femke

Paulien

Lieve mensen. Fijn om jullie mail te lezen, en zo een beetje betrokken te zijn met hetgeen jullie daar doen.Petje af .Jopi je net aan de telefoon gehad, hardstikke leuk,maar probeer nu eerst er een mail door te jassen. Telefoonnummer heb ik net van Maaike gekregen.Ga eens kijken wat er allemaal gaat lukken. dikke knuffel Paulien.

marijke

Hoi Theo en Jopie

Jullie zijn weer druk bezig geweest zo te lezen! wat fijn dat jullie het naar de zin hebben.
wat erg van die baby ik hoop dat ze het kunnen helpen.
we hebben jullie mail 12 keer gekregen dus het was niet te missen hahaha!
hier is alles goed. geen nieuws. het weer wordt beter!
we kijken uit naar de volgende mail

groetjes tonnie marijke

Rob en Ank

hoi Jopie en Theo.
Leuk om te lezen dat er zoveel resultaat geboekt wordt. Lijkt me erg moeilijk om te zien hoe de gezondheid zorg daar is. Behelpen dus, en wij maar klagen als onze afspraak uitloopt. Jopie goed te lezen dat je geen malaria hebt. Hier gaat alles goed, genieten de laatste dagen van warme en zonnige dagen.
Ik eindig zoals vanouds met een dikke knuffel van ons.
Rob en Ank

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012