Tweede week

Tweede week.

Het weekend hebben wij samen met andere vrijwilligers doorgebracht in Masaka. Alleen hier is het mogelijk om een beetje van internet gebruik te maken, op ons project is het bereik van de dongel die ik heb te slecht om iets te verzenden. Aangezien wij allemaal een uitnodiging van de ambassade hebben gekregen om Koninginnedag en de troonswisseling te komen vieren hebben wij ook plannen gemaakt hoe wij dit gaan organiseren. Sommige willen al in het weekend naar Kampala gaan, anderen willen pas dinsdag morgen vertrekken en allemaal gaan we weer op woensdag terug. Een busje huren is hier niet zo gemakkelijk als in Europa, er zijn er slechts een paar die betrouwbaar zijn en die zijn toevallig al in gebruik voor een groep uit Nederland die met Worldmapping in Uganda verblijven. Wij gaan in het weekend uitzoeken of er een mogelijkheid is om met de postbus van Masaka naar Kampala te reizen.

Maandag zijn wij met alle 6 de vrijwilligers watertanks gaan bouwen, 4 van ons zijn gestart met het uitgraven van een fundering voor een nieuwe tank, Jopie en ik zijn met een lokale vrijwilliger naar een andere locatie gereden waar een tank al bijna klaar was. De tank was al helemaal opgemetseld en aan de binnenkant met watervast cement gepleisterd. De mensen voor wie de tank bestemd is waren al bezig met het uitleggen van de betongaasnetten. Ik heb meegeholpen om deze aan elkaar te maken. Er worden 4 netten aan elkaar gemaakt door de uitstekende delen om het volgende net te buigen en dan plat te slaan. Zo krijg je een net van 8 bij 1 meter dat om de tank wordt gebogen. Normaal wordt het dan met een stuk touw aangespannen maar ik heb vanuit Nederland 2 spanbandjes meegebracht waardoor dit klusje veel sneller en eenvoudiger geklaard is. Jopie was intussen al mee gaan helpen met het mengen van cement, gelukkig waren er een paar potige kerels aanwezig om het zwaarste werk te doen. Wij hebben de tank rondom met cement besmeerd over het betongaasnet heen. Toen we ongeveer rond waren tot 1 meter hoog is het tweede net op dezelfde manier aangebracht en is de tank tot boven toe besmeerd. Op het laatst hebben we nog even de PVC buis vast gemaakt tussen de al aanwezige goot en de tank. Laat nu de regen maar komen, dan kunnen deze mensen ook genieten van schoon water.

Maandag middag Is Jopie samen met Jip en Rose , de lokale vrijwilligster, naar de vrouw met de tweeling gegaan die vorige week alles zijn kwijtgeraakt bij een brandje. In het weekend hebben wij in Masaka wat nieuwe en tweedehandse kleding voor hen gekocht en Jopie heeft ook 2 rokken laten maken bij de plaatselijke naaister. Zo kun je met beperkte middelen mensen weer op weg helpen. Voor de anderen was het de bedoeling om op school te gaan lezen met de groepjes, toen wij echter op school aankwamen bleek iedereen een kwartaal examen te maken. Wij hebben toen de al gemaakte examens van groep P1 maar nagekeken. Er waren 50 punten te behalen, slechts 1 had alle vragen goed. Er waren ook kinderen die van sommige vragen niets begrepen hadden.

Dinsdag ochtend werden wij opgesplitst, 3 vrijwilligers zijn naar het health center gegaan, Frederique, Jopie en ik werden naar een afgelegen wijkje gebracht om dishracks te bouwen. De organisatie probeert om bij alle huisjes een rek te bouwen zodat serviesgoed niet op de grond bewaard hoeft te worden. Een dishrack wordt van simpele materialen gebouwd en heeft 2 lagen, 1 voor de vuile en 1 voor de schone vaat. De mensen moeten er nog wel van overtuigd raken dat dit de hygiëne ten goede komt. Daarom worden er met ons een aantal van deze rekken gebouwd al voorbeeld voor anderen.

Dinsdag middag was de bedoeling dat de dames naar de womansclub zouden gaan om mandjes en dergelijke te gaan maken, ik zou met John naar de gezinnen gaan om de waterfilters te controleren. Helaas begon het tijdens de lunch hevig te regenen en dan kun je niet meer de straat op met de boda omdat dit veel te gevaarlijk is. Rond 3 uur werd het droog dus de womansclub kon alsnog doorgaan, de waterfilters helaas niet.

Woensdag ochtend werden we heel vroeg wakker van de regen, gelukkig werd het na het ontbijt droog en konden we vertrekken, Jopie en ik gingen weer naar het huisje waar we verleden week ook aan gewerkt hebben Een spannend ritje over nog natte glibberweggetjes. De anderen zijn naar een andere locatie gegaan om fuelsavingstoves te bouwen. Dit zijn een soort oventjes waar men op kan koken met gebruik van minder brandhout dan op het gebruikelijke open vuurtje. Bij het huisje hebben wij de laatste palen in de grond gezet nadat wij de dicht gespoelde gaten weer eerst hebben uitgegraven. Buiten ons 2 zijn ook nog 6 lokale vrijwilligers gekomen om mee te helpen. Omdat de grond nog erg nat was groeiden onze schoenen al snel aan met een dikke laag klei waardoor het steeds lastiger werd om te werken. Als ik de ladder op wilde klimmen om spijkers in de balken te slaan moest ik eerst de dikke laag klei onder mijn schoenen uit halen. Voor we om half 2 weer huiswaarts keerden kregen wij eerst nog een lekker stuk yackfruit te eten.

Woensdag middag komen de gehandicapte kinderen uit de buurt en hebben we een korte speurtocht met hen gelopen. Het is mooi om te zien hoe deze kinderen opfleuren van wat extra aandacht.

Donderdag ochtend hebben we weer huisbezoekjes afgelegd, deze keer zijn we geen bijzondere dingen tegengekomen. Omdat de andere 4 vrijwilligers in de middag al richting Masaka gingen voor een weekend Ssesse eilanden en een weekend Murchison Falls bleven wij alleen over en was er geen middagprogramma. Jopie en ik hebben van deze gelegenheid gebruik gemaakt om de pit, waar het afval wordt ingegooid en verbrand, uit te graven. Meestal worden de vuurtjes niet goed gestookt waardoor niet alles verbrand. Je komt dan ook van alles tegen, stukken kleding, half verbrandde flessen en natuurlijk ook zaken die niet verbranden. Wij hebben 4 kruiwagens as uit de pit gegraven en deze op een hoop gestort, dit kunnen ze weer tussen de planten verdelen. Al het onbrandbare materiaal hebben we in een grote zak gedaan en dit zal Anthony meenemen als hij weer naar Masaka gaat, daar wordt wel afval ingezameld. Vervolgens hebben wij een mooi vuurtje gestookt van droge bananenbladeren en ook wat hout, toe het vuurtje heet genoeg was zijn wij alle onverbrande zaken die wij uitgegraven hadden op het vuur gaan gooien. Ook een paar grote plastic auto’s die verleden jaar zijn meegebracht door vrijwilligers, maar helaas recent zodanig zijn misbruikt dat zij niet meer als speelgoed gebruikt konden worden hebben wij verbrand. Plastic verbranden vecht eigenlijk met ons gevoel voor het milieu, maar is in dit land een betere oplossing dan het plastic rond te laten slingeren. Wij zullen in het vrijwilligershuis en op de Be-More community wel een oproep plaatsen aan alle toekomstige vrijwilligers om verpakkingen en ander zaken die niet te verbranden zijn weer mee te nemen naar Nederland. Een kleine moeite met een grote bijdrage aan het leefklimaat in Uganda.

Vrijdag ochtend zijn wij naar de locatie gegaan waar de andere vrijwilligers verleden week de fundering voor een tank hebben uitgegraven en de grote steenbrokken al in dit gat hebben gegooid. Vandaag moest de fundering dus verder worden afgewerkt, eerst het zand dat uitgegraven is verplaatsen om ruimte te creëren om beton te mengen, dan de kleine steentjes verplaatsen omdat deze in de weg liggen. Wij wennen er al aan dat materialen nooit ineens op de juiste plaats worden gelegd. Vervolgens 5 volle kruiwagens zand en 2 zakken cement van 50 kg mengen, dit laten wij over aan de 2 potige kerels die aanwezig waren. Als deze grote berg 3 keer is verplaatst waardoor alles goed is gemengd wordt het mengsel uitgespreid en worden alle kleine stenen erbovenop gegooid. Wij hebben vervolgens de jerrycans met water aangedragen en over deze hoop gegooid, de 2 mannen en onze boda driver Augustin hebben vervolgens alles weer gemengd en over de grote keien verspreid. Wij hebben alle facetten van het watertank bouwen nu meegemaakt maar deze fase is wel het zwaarste werk gevolgd door het uitgraven van de fundering, respect voor de lokale bevolking die toch een paar uur bezig zijn met deze zware klus.

De vrijdag middag blijven we lekker rond huis hangen en genieten van de rust, zaterdag morgen zijn we lopend naar de hoofdweg gegaan, een mooie wandeling meestal bergafwaarts. In 50 minuten waren we aan de hoofdweg en was het even wachten tot er vervoer langskwam. Alle personenwagens die langskwamen reden door dus die hadden geen zin om passagiers mee te nemen. De eerste matatu (taxibusje) dat langskwam stopte maar zat echt overvol, de tweede die stopte zag er wat beter uit maar toch moesten de inzittenden herstapeld worden en hun billen samenknijpen om ons een plaatsje te geven. De prijs die wij voor het ritje van 45 km moesten betalen was slechts 4000 shilling per persoon, ongeveer 1,25 euro, en dan te bedenken dat wij waarschijnlijk als blanke 3 keer zoveel betalen dan de lokale mensen. Vanaf de plaats waar het busje stopte zijn wij met een boda naar Masaka Backpackers gegaan. Nu zitten we bij Frikadelle, Jopie probeert een vis te vangen die dan lekker gebakken wordt en ik heb een salade besteld met een lekker pilsje.
PS Jopie heeft net haar vis aan de haak en is dus verzekerd van een lekkere maaltijd.
Groeten vanuit het zonnige Uganda

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Johanna Woudstra

Hoi Theo en Jopie, altijd fijn om het nieuws uit Lwengo weer te lezen. En dat was zeker neiuws! De picknicktafel lijkt klaar te zijn en ziet er goed uit! Het was ook een supergoed idee om dit te laten maken. En dat verhaal van de afvalpit en de verbranding. Heel goed gedaan. Het afval is een serieus probleem. Volgens mij kunje in Masaka ook plastics wegbrengen, maar dan moet Anthony meer moeite doen en ik geloof dat hij nog iet zo overtuigd is. Petje af voor het harde werken. Veel plezier nog, zeker ook op kroningsdag. groet,
Johanna

Sanne Black muzungu

Lovely storys ! Doe iedereen n dikke knuffel! Gaan jullie nog n x naar tonny en feibe nabale bale? Geniet van Uganda ! Ik ga volgend jaar voorjaar :D

Marjorie

Joh, wat zijn jullie druk geweest zeg. Heel duidelijk verslag en zeker met de foto's erbij. Wat een klus zo'n fundering. Is het nu de regentijd of gebeurt dat het hele jaar door, dat er van die buien vallen?
Veel succes verder en ik kijk nu al uit naar het volgende verslag.
groetjes van ons uit Ingen

Hein en Lilian

Hallo Theo en Jopie,
goed om te zien dat je je draai al weer gevonden hebt. Druk bezig met bouwen en andere ondersteuning.
Mooi dat je met weinig middelen de lokale bevolking gelukkig kunt maken.
Hier gaat alles gewoon z'n gangetje dus is er niet veel te melden.
Veel plezier op Koninginnedag/troonsopvolgingsdag.
Groetjes Lilian en Hein

Paulien

Lieve mensen
Weer met veel plezier jullie verslag gelezen.
Druk,druk,druk, met veel voldoening en plezier
Maak er een mooie week van,hier is het nog steeds geen zomer.
knuffel Paulien.

agnes van den brink

Hoi Jopie en Theo,
Er is nog heel wat te doen daar. En weer regen en zonneschijn, dat bepaalt ook mede de snelheid van werken.
Leuk als jullie iets van de kroning mee mogen maken. Hier hoor niets anders op het nieuws.
Succes verder.
Hartelijke groeten,
Agnes

Ank

Reactie komt nog

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012