Vierde week

Vierde week.

Zondag konden wij al vroeg met Anthony terug rijden naar Nakyenyi omdat een vrijwilligster van verleden jaar oktober teruggekomen is om 2 weken vakantie door te brengen in Uganda, zij had met Anthony afgesproken dat zij opgehaald zou worden bij Backpackers. Wij hebben de middag gebruikt om naar het huisje te lopen dat wij verleden jaar hebben gebouwd, wij hebben in Nederland wat foto’s afgedrukt van de werkzaamheden aan het huisje. Toen wij daar aankwamen werden we met een stevige omarming verwelkomd en het vrouwtje was ons erg dankbaar voor de foto’s. Wij zijn nog verder gelopen naar de waterpoel en toen wij na 20 minuten terug kwamen zat ze nog steeds samen met haar dochtertje de foto’s te bekijken. Op zo’n moment besef je goed dat je met kleine dingen de mensen erg gelukkig kunt maken.

Op de weg terug naar ons dorpje werden we zoals altijd door iedereen begroet. Het is hier gebruikelijk dat je aan iedereen vraagt hoe het gaat, Olyotya (goede dag) how are You? Je krijgt dan als antwoord: I’am fine, how are You, dan zeg je: I’am fine to, thank you. Soms knopen ze dan een praatje met je aan, zo kwamen wij een marskramer op de fiets tegen die duidelijk verlegen zat om een praatje, hij stapte af en na de gebruikelijke begroeting vroeg ik hem hoe het met de zaken ging. Hij antwoorde: kijk achter je, de mais staat nog laag, er is dus nog geen geld bij de mensen om wat te kopen. Zo simpel liggen hier de zaken, kan men wat oogsten dan is er handel. Veel mensen halen hier hun inkomsten uit kleinschalige landbouw, dat er nu een ziekte in de koffieplanten heerst waardoor de opbrengst lager is geeft dus niet veel hoop voor de nabije toekomst.

In de middag was het een drukte van belang, er zaten wel 15 kinderen te kleuren, te lezen en te spelen. In vergelijking met verleden jaar valt het op dat zelfs jonge kinderen goed Engels spreken. Een meisje van ongeveer 10 sprak mij aan, hoe heet je, hoe is het met je enz. Omdat ik haar nog niet eerder had gezien vroeg ik waar ze woonde. Ze zij, tussen een boom en een latrine door wijzend, zie je dat grote huis? Daar woon ik niet maar wel in het kleine huisje daarnaast, loop maar even mee dan kun je het zien. Ik woon daar met mijn oma en 2 broertjes en 2 zusjes, mijn papa en mama zijn overleden en wij hebben geen geld. Maar ik ga wel naar de Lwerudeso school daarom spreek ik goed Engels. Zo’n gesprek maakt wel indruk op je, zeker als je je realiseert dat dit slechts een van de vele verhalen is die je hier hoort. Bijna geen een gezin bestaat uit vader, moeder en kinderen. Veel vaker zijn het een oma of tante die meerdere weeskinderen verzorgen, de ouders zijn meestal overleden aan aids of malaria. Gelukkig is er de laatste jaren veel gedaan om deze ziektes te voorkomen en te behandelen.

Later in de middag heb ik een lamp opgehangen boven de picknick tafel die op ons overdekte terrasje staat, deze tafel is aangeschaft door de vrijwilligers van vorige maand. De kinderen hoeven nu niet meer op de grond te liggen om te tekenen en te kleuren. Door de lamp is er nu ook voldoende licht ’s-avonds zodat kinderen hier ook hun huiswerk kunnen maken. Ondanks dat het nu vakantie is op school zat er zondag avond al een studente van de middelbare school haar huiswerk te maken. Wij maken er wel een gewoonte van om rond 10 uur het licht uit te doen zodat het na 10 uur rustiger wordt rondom het huis.

Maandag zijn we met alle vrijwilligers naar de tank gegaan waar we vrijdag tevergeefs heen waren geweest. Tot onze verbazing was de tank tot 1 meter hoog opgemetseld, de tankbouwer had dus vrijdag toch nog zin gemaakt. Verleden week had ik opgemerkt dat een grote boom met takken die over het huis hingen voor problemen zou gaan zorgen omdat de bladeren in de dakgoot en dus ook in de tank zouden komen. Deze boodschap was ook begrepen, vanochtend vroeg was er al iemand in de boom geklommen met een machette en had alle dikke takken kort bij de stam afgehakt. Ik heb 4 betongaas netten aan elkaar gemaakt nadat wij ze eerst met een paar man hadden vlakgemaakt, ze waren namelijk in drieën gevouwen om ze achter op de boda te kunnen vervoeren. De andere vrijwilligers gingen de tank aan de binnenkant alvast bezetten met specie terwijl de tankbouwer verder ging met de tank opmetselen. Tegen dat we naar huis gingen is het net van nu 8 bij 1 meter rondom de tank aangebracht en met behulp van de spanbandjes aangespannen. Toen ik liet zien aan deze tankbouwer hoe dat in zijn werk ging kreeg ik te horen dat hij de spanbanden die ik verleden jaar aan een andere vrijwilliger had meegegeven in zijn bezit heeft. Niemand wist echter hoe je een spanbandje gebruikt dus waren ze bij hem thuis blijven liggen.

Na de middag zijn we naar school gegaan waar voor de readingclub, ook was er een ontvangst geregeld voor een groep scholieren uit Nieuwegein die hier met Worldmapping verblijven. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om de afdekpaat van de elektra verdeelkast dicht te schroeven en 2 lichtschakelaars te vervangen die kapot waren.

Dinsdagmorgen zijn we om 8 uur vertrokken naar Kampala. Met een door ons afgehuurde matatu hebben we eerst alle andere vrijwilligers opgehaald op het andere Lwengo project en in Masaka. We werden om 3 uur op de Nederlandse ambassade verwacht om samen met heel veel andere Nederlanders de kroningsplechtigheid te volgen op een groot scherm. We werden door de ambassadeur welkom geheten en ook uitgenodigd om ’s-Avonds bij hem thuis op de receptie en de party te komen. Het was echt de moeite waard, bij aankomst werden we eerst welkom geheten door de ambassadeur en zijn vrouw en ook door een aantal andere ambassade medewerkers. Na een paar toespraken en het zingen van het Ugandese en Nederlandse volkslied werd er op de nieuwe koning geproost. Daarna ging de party los, met life muziek, de nodige drankjes en heel veel lekkere hapjes. We kwamen werkelijk niets te kort, een super feest zoals wij nog nooit hebben meegemaakt. Aan het eind van de avond zijn we naar ons hotel gegaan terwijl de jeugd nog is gaan stappen en het heel laat heeft gemaakt.

Woensdag ochtend zijn Jopie en ik eerst gaan ontbijten bij Brood, dit is een Nederlandse bakker in Kampala die echt heel lekker brood heeft. Wij hebben meteen 2 broden meegenomen voor donderdag ochtend. Rond 1 uur zou het afgehuurde matatu ons weer ophalen, maar naar goede Ugandese gewoonte werd het natuurlijk bijna een uur later. Rond 5 uur waren we weer thuis met een heel mooie ervaring rijker want zeg nou zelf; wie maakt er in zijn leven nou een kronings party mee op een Nederlandse ambassade?

Donderdag ochtend zijn we samen met de worldmappers die een paar dagen in Lwengo verblijven aan de watertank gaan werken. Omdat we met een grotere groep waren gingen we met het busje van de worldmappers, het had behoorlijk geregend dus het was weer glibberen, toen wij er bijna waren gleed het busje dus van de weg en was niet meer los te krijgen. Hij groef zich steeds dieper in de natte klei. Sunday de chauffeur heeft eerst een paar boomstronken weggehakt en ik heb samen met hem een aantal stenen die van de watertank over waren onder zijn wielen gelegd. Ondertussen zijn de werkzaamheden aan de tank verder gegaan. De tank was al helemaal op hoogte en de worldmappers konden de binnenkant gaan besmeren. Dit is dus de 2e watertank die tijdens ons verblijf is afgewerkt. Na een paar uur was ook de grond al weer wat droger geworden en kon het busje, dat toch over 4 wiel aandrijving beschikt met enige moeite uit de klei loskomen.

Donderdag middag hebben we de eerste 4 weken geëvalueerd, dit omdat er 3 vrijwilligers afscheid nemen. Iris gaat weer naar Nederland, Jip en Frederique gaan naar een ander project. ‘s-Avonds hebben we samen met de vrijwilligers van het andere Lwengo project een afscheidsfeestje gevierd voor alle vrijwilligers die dit weekend vertrekken.

Vrijdag ochtend werden de vrijwilligers die van de 2 Lwengo projecten weggaan door een busje opgehaald. De 3 vrijwilligers van het andere project werden als eerste opgehaald, toen het busje bij ons aankwam beken er ook nog een aantal Ugandezen in het busje te zitten. Toen de bagage in het busje was ingeladen bleek er niet genoeg plaats meer te zijn voor de vrijwilligers. Ondanks dat het busje speciaal was besteld voor de vrijwilligers waren de Ugandezen niet van plan om het busje te verlaten. Alle bagage werd weer uitgeladen en er werd besloten om met 2 personenauto’s iedereen naar Masaka te brengen. Jopie en ik hebben het huis opgeruimd en schoongemaakt, de pit aangestoken en alle afval verbrand. Na de lunch zijn we weer naar de hoofdweg gelopen en met een matatu naar Masaka Backpackers gegaan. Vanavond hebben we met een groep vrijwilligers een buffet besteld en Joseph heeft weer hout ingekocht voor een kampvuur.

De eerste vier weken zitten er nu al op dus we zijn op de helft. Komende week komen er weer 3 nieuwe vrijwilligers bij. Anthony heeft afgelopen week al een aantal mensen geïnformeerd over de Waka Waka lampen en hij heeft ons beloofd dat we komende week de lampjes kunnen gaan verdelen, weer genoeg te doen de komende weken denk ik. Wij houden jullie op de hoogte.

Groet van Theo en Jopie uit het nog altijd warme en soms regenachtige Uganda.



Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Sanne nakajjubi black muzungu

Gelezen :) ga zo door lieverds!!! Geniet geniet geniet

Peter & Elly

Hoi Jopie en Theo, wat doen jullie weer fantastisch werk daar! En wat enorm bijzonder dat jullie naar de NL ambassade mochten om het kroningsfeest mee te vieren. Heel veel succes daar nog met al jullie activiteiten! Tot over een paar weken weer. Groetjes, Peter & Elly

Paulien

Chic, een feestje op de ambassade,hopie mooi.
een totaal andere dag invulling waar jullie dagelijks daar mee bezig zijn.
Blijf genieten en maak van elke dag een feestje.
Knuffel Paulien.

Gemma

Ha Jopie en Theo,
Ik lees iedere keer met interesse jullie verslag. Het is heel bijzonder dat jullie met eenvoudige materialen zoveel goeds kunnen maken voor de lokale bevolking. Daarnaast hebben jullie Koninginne- Koningsdag op een heel bijzondere manier beleefd. Dat is erg leuk. Ik had al vroeg de vlag met wimpel buiten uitgehangen en verder heb ik zowat de hele dag voor de televisie gezeten. Ik had oranje oorbellen, ring, sjaal en vestje aan en toastte met sinaasappellikeur en oranje tompouce op het nieuwe koningspaar. Ik vond het prachtig. We hebben hier nu een paar zonnige dagen gehad en hopelijk gaat het weer hier de goede kant op. Ik wens jullie veel succes met het mooie project waar jullie bezig zijn.
Groetjes,
Gemma

marijke

Wat goed van jullie al dat werk, zo te lezen gaat het weer prima, fijn dat het jullie ook goed gaat en dat de mensen blij zijn met zulke kleine dingen als foto"s goed van jullie! wel de tijdt gaat wel snel zeg al over de helft, nog heel veel werk plezier en geniet er ook een beetje van

groetjes marijke

C & A,

Olyotya Jopie en Theo ,Goed te lezen dat jullie een mooie Koningsdag hebben gehad een geweldig uitjetoch !!!!! geniet dit waren al vier weken toppie prachtige verhalen Theo ik geniet ervan .groetjes C & A

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012