Zesde week

Zesde week.

Na en super mooi weekend beginnen we vandaag aan onze zesde week. Het is vanochtend al vroeg zonnig en al snel heel erg warm. We vertrekken al om 9 uur op de boda naar de watertank die in aanbouw is. Dit is wel de normaal afgesproken tijd maar deze wordt haast nooit aangehouden, of het regent, of de wegen zijn nog te nat, of de locals zijn nog niet klaar met hun ontbijt, er is altijd wel iets wat de aanvangstijd vertraagd. Maar vanochtend dus niet, voor 8 uur waren er al een paar locals aanwezig en stipt om 9 uur vroegen zij al of we klaar waren om te vertrekken. Jopie en ik gingen als eerste achter op de boda en toen wij bij de watertank in aanbouw aankwamen was zelfs de tankbouwer ook al aanwezig. Hij heeft afgelopen vrijdag, toen wij er dus niet waren toch aan de tank gewerkt en deze stond al tot ongeveer 180 centimeter hoog opgemetseld. Wij konden meteen beginnen met het rechtbuigen van de 4 betongaasnetten en deze aan elkaar gaan maken. Het was werkelijk niet om uit te houden in de brandende zon, we hebben dus regelmatig de schaduw opgezocht. Toen de andere vrijwilligers ook aanwezig waren hebben zij zand bij gereden en konden ze zand en cement gaan mengen. Intussen zaten de 4 netten aan elkaar en werden deze rond de opgemetselde tank geplaatst. De tankbouwer heb ik al een paar keer laten zien hoe hij de spanbanden moet gebruiken, dus deze keer heb ik het hem zelf laten doen, het net was al snel strak om de tank gespannen en samen hebben we de laatste verbinding van de netten gemaakt. Daarna konden alle vrijwilligers aan het besmeren van de betongaasnetten beginnen. Jopie wordt er al echt handig in, samen met de andere vrijwilligers hebben ze in een uur de onderste meter van de tank bezet met specie. Rond half twaalf had de vrouw van het huis waar de tank gebouwd wordt de porridge klaar en ook stukken cassavewortel. Omdat het zo ontzettend heet was werd in het huis een kamer schoongemaakt en werden matten op de vloer gelegd, wij werden allemaal binnen gevraagd zodat we niet in de zon hoefden te zitten tijdens de korte pauze. Voor een paar vrijwilligers was dit de eerste keer dat ze porridge kregen en niet iedereen vond het lekker, ook de cassave valt niet bij iedereen in de smaak. Na de pauze hebben we nog specie in de tank gegooid zodat de tankbouwer vanmiddag de binnenkant kan gaan bezetten.

Na het middageten was iedereen zowat uitgeteld maar rond 3 uur kwam Rose vragen of Jopie en ik meegingen naar de tweeling en hun moeder om de matrassen en de deken af te geven. Het gezinnetje is inmiddels weer verhuisd omdat de eigenaar van het huisje waar de brand was geweest haar niet langer in het huis wilde laten wonen. Gelukkig is een oud vrouwtje dat een paar kleinkinderen verzorgt zo betrokken bij dit gezinnetje dat zij voorlopig een kamer beschikbaar stelt. Zij past ook af en toe op de tweeling zodat de moeder wat op het land kan werken en zo een beetje inkomen kan verdienen. Ook deze oude vrouw was ons erg dankbaar dat wij matrassen hebben aangeschaft, terwijl zij zelf het gezinnetje nog meer helpt door een kamer beschikbaar te stellen. De andere vrijwilligers zijn met een van de locals naar een van de gehandicapte kinderen thuis gegaan. De komende weken gaan ze elke maandagmiddag bij een van de gehandicapten langs die zelf niet in de gelegenheid zijn om op woensdag middag naar het vrijwilligershuis te komen. Op deze manier krijgen ook zij wat aandacht. Op het einde van de middag ben ik even naar de plaatselijke kapper geweest, want na een aantal weken begint mijn haar toch wel wat lang te worden. De kapper is een ervaring op zich, je neemt plaats, hij neemt een tondeuse met opzetstuk en haalt hem een keer over mijn hoofd en vraagt dan of het zo goed is, natuurlijk is er geen weg meer terug en moet hij de rest ook afwerken. Ik ben in mijn hele leven nog nooit in zo’n korte tijd zo goedkoop zoveel haar kwijt geraakt. De schade was slechts 3000 shilling (90 cent) en het haar groeit wel weer aan. Ik zal er wel weer toonbaarder uitzien als wij in Nederland terug komen.

Dinsdag morgen werden we opgesplitst in 2 groepen Jopie Nikki en ik gingen dishracks bouwen, de anderen naar het healthcenter. Ik zou om 10 uur of half elf worden opgehaald om mee te gaan naar een ver gelegen village waar een groep mensen bij elkaar waren voor het HIV AIDS programma, ik kon daar weer de Waka’s promoten. Uiteindelijk werd ik niet opgehaald maar vertrokken we om 12 uur vanuit het vrijwilligershuis. Het was een heel lange rit en er waren weer en stuk of 20 lokale mensen aanwezig. Voor de Waka’s is wel veel belangstelling maar de mensen zijn zo arm dat zij niet de 40.000 shilling kunnen betalen, er wordt nu in overleg met Anthony een administratie aangelegd zodat er ook in 4 termijnen van 10.000 betaald kan worden. Ook werd er gevraagd of het mogelijk is om de telefoon hiermee op te laden, er wordt hier namelijk veel Chinese troep verkocht waarmee dit wel mogelijk is (voor zo lang die dingen blijven werken). Hiervoor zou de Waka Power dus een uitkomst zijn maar die is pas onlangs leverbaar geworden en zeker nog te duur voor deze mensen. Ik was pas om 5 uur terug bij het huis na weer een hele lange rit op de boda. Jopie en de andere vrijwilligers zijn naar de womansclub geweest waar mandjes en sleutelhangers worden gemaakt.

Woensdag zijn Jopie, Ilse en ik naar de school gegaan om in de nieuwe keuken een grote stove te maken de anderen zijn nar het huisje in aanbouw gegaan. Bij de school aangekomen hebben we totaal 15 kruiwagens klei die vrij is gekomen bij het uitgraven van de latrine helemaal naar de andere kant van het schoolterrein gereden en in de keuken gestort. Wij konden ook nog met een machette een hele berg gras korthakken. In de tussentijd hebben lokale mensen de klei vermengd met water en is het gras er ook nog doorheen gemengd. Omdat door de school hele grote kookketels gebruikt worden moest de stove ook veel groter worden dan gebruikelijk. In plaats van een bananenstronk werd er een 30 liter emmer rechtop gezet voor het gat waar de pan op moet. Het heeft even geduurd voordat ik de stovebouwer er van overtuigd had dat deze emmer toch echt verder van de muur af moest staan dan de helft van de diameter van de kookketel. Toen we het daar over eens waren konden we beginnen met de moppen klei rondom de emmer en een bananenstronk. Op een gegeven moment schoot mij te binnen dat er geen bananenstronk was neergelegd voor het stookgat. Ik attendeerde de stovebouwer daar op en de lokale vrijwilligers waren het meteen met mij eens, toch werd er weer een discussie opgestart of dit wel juist was. Er werd een paar keer gekeken bij de oude stove die buiten staat en uiteindelijk werd er klei weggehaald en een bananenstronk neergelegd. We konden weer verder met kleimoppen gooien en rond 1 uur was de stove zo goed als klaar. Totaal komen er 2 van deze grote stove’s in de keuken, er moet immers voor 650 kinderen gekookt worden.

Na de middag kwamen de gehandicapte kinderen weer spelen en is ook Rihanna opgehaald door Nikki, zij was vandaag helemaal niet verlegen en keek bijna iedereen goed aan en lachte zelfs. Jopie en ik zijn rond 4 uur gauw even op en neer gegaan naar Masaka met de boda en een matatu, even pinnen en meteen een paar boodschappen doen, wij hebben voor bij het avondeten lekker yoghurt meegenomen, dit kun je alleen doen als je meteen van Masaka terug gaat naar het project anders wordt hij te warm en kan hij zuur worden.

Donderdag ochtend was er de keus uit housevisits of de tweede stove bouwen op school. Jopie, Constance en ik hebben gekozen voor de stove. Wij konden weer beginnen met klei kruien, dit is niet zo gemakkelijk met een kruiwagen die in plaats an een luchtband een hard wiel heeft, zeker niet als je over een heel oneffen schoolplein moet rijden. Deze keer hadden we aan 10 kruiwagens genoeg omdat er wat klei over was van gisteren en de tweede stove ook een beetje kleiner wordt. Het grashakken en klei kruien hebben wij voor onze rekening genomen, het mengen en stampen hebben we aan de lokale mensen overgelaten. Na het mengen hebben we wel de moppen klei gevormd en op hun plaats gegooid, dit moet met kracht gebeuren om een compacte massa te krijgen zonder luchtgaten. Rond 12 uur waren we klaar en zijn we teruggelopen. Na de lunch zijn de anderen vertrokken naar Masaka omdat zij dit weekend naar Murchison gaan. Jopie en ik zijn dus alleen en gaan vanmiddag een berg gebruikte golfplaten opruimen die al een paar weken voor het huis ligt. Wij hebben ze nu netjes opgestapeld aan de zijkant van de keuken. Anthony wil ze binnenkort gebruiken als hij een varkensstal gaat bouwen.

Vrijdag vertrekken we op de boda voor een weekendje bij Kim. Dit is ongeveer een uur rijden door een prachtige omgeving. Kim is een Nederlandse vrouw die een aantal jaren geleden naar Uganda is gekomen als vrijwilligster en zich het lot heeft aangetrokken van ondervoede kinderen. Zij heeft eerst een aantal kinderen thuis verzorgd en heeft nu samen met het ziekenhuisje in Rakai een afdeling voor deze kinderen. Zij heeft zelfs 2 kinderen officieel geadopteerd.

Het uurtje rijden bleek een uur driekwartier te zijn, we hadden dus behoorlijk spierpijn aangezien de hele weg over hobbelige kleiweggetjes ging. Wij gaan nu Kim een beetje helpen met klusjes die zijn blijven liggen.

Groet van Theo en Jopie

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Celine

Oooh bij Kim, dat is ook wel eens leuk! Zal ongetwijfeld heel aangenaam zijn!

Theo Gommans

Hoi Theo en Jopie,

Leuk om jullie verhalen te lezen, en jullie maken ook prachtige foto's.
Ik zou zeggen, "klus ze nog" de resterende weken.

Groet, Theo Gommans

Inge

Hoi pa,

Waar is de foto waarop mama staat toen ze net terug was van de kapper, ik hoop dat ze meerdere kapsels kennen daar....... ;-) hihi

peter van den ende

Strak kapsel zo Theo. misschien zo laten?

Hein en Lilian

Hi Jopie en Theo,
uit je relaas maken we op dat je het nog steeds goed naar je zin hebt. Daar plukt ook de lokale bevolking de vruchten van want je doet daar goed en dankbaar werk. Het is leuk om op de foto;s tezien waar je het allemaal over hebt in je tekst.
De tijd vliegt echter wel voorbij want over enkele weken kom je al weer terug.
Genieter nog maar even van en Be safe.
Groetjes Lilian en Hein

C & A

leuke foto's Theo heeft een mooi model gekregen voor die prijs .geniet en tot schrijfs C & A
CAPTCHA

Paulien

Theo, kapper ???????
Prachtige fotos, en keihard gewerkt. Het blijft een feest om jullie verslag te lezen.
knuffel Paulien.

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012