Eerste week.

Eerste week.

Na een voorspoedige vlucht zijn wij aangekomen in Uganda, wij waren zelfs iets voor de geplande tijd geland. We hebben nog even gewacht op andere vrijwilligers maar de KLM had vertraging dus zijn wij al naar ons eerste onderkomen in Entebbe gebracht en konden wij op tijd naar bed. Eerste paasdag zijn wij samen met de vrijwilligers die geen Kampala tour hebben geboekt naar Masaka gereden. Bij aankomst zijn we eerst even met Kim naar een missie ziekenhuis gereden waar een van de door haar verzorgde kinderen is opgenomen. Wij mochten mee naar binnen en hebben de kinderafdeling gezien waar een aantal kleine kinderen op bedjes lagen. Het kindje dat Kim op heeft laten nemen heeft HIV en daarbij ook nog TBC en malaria gekregen, het was best heftig om zo een mager kindje te zien dat nauwelijks ergens op reageert. Daarna zijn we doorgereden naar Masaka Backpackers voor onze 2e overnachting. Wij zijn meteen op de boda boda naar Masaka stad gereden maar alle winkels waren dicht i.v.m. Pasen, we zijn daarom op maandag ochtend nogmaals gegaan terwijl de andere vrijwilligers hun introductie meeting hadden.

Vroeg in de middag zijn alle vrijwilligers opgehaald door de verschillende project leiders. Er zijn deze maand niet erg veel vrijwilligers 9 zijn er nieuw aangekomen en 2 waren al een maand aanwezig. Op ons project zitten we met 5 personen Britt is er al 4 weken en gaat over 4 weken weer weg, Mirjam en Sissy blijven totaal 12 weken en Jopie en ik blijven 4 weken hier en gaan dan nog 4 weken naar Kim.

Dinsdag morgen zijn we naar het health center gebracht, 3 personen naar het center waar we al vaker zijn geweest, en 2 naar een ander center. Er waren weer veel moeders met baby’tjes die ingeënt moesten worden maar ik kreeg als taak om pillen in kleinere verpakkingen te doen. De pillen zijn voor HIV patiënten en ik kreeg 5 potten met elk 1000 pillen die in kleine zakjes van 60 en 30 pillen moesten worden omgepakt, niet al te uitdagend zoals je zult begrijpen maar ook dit werk moet gedaan worden. Na de lunch zijn we naar de Lwerudeso school gegaan, de nieuwe vrijwilligers kregen daar een introductie over de projecten die gedaan worden en Jopie en ik hebben de drie nieuwe schommels gemonteerd, dit was wel nodig want er hingen nog maar een paar stukjes touw en de schommelplanken waren alle drie verdwenen. De nieuwe schommels hangen aan kettingen wij hebben deze in Nederland gesponsord gekregen van een bedrijf. Gelukkig is het nu schoolvakantie dus konden we rustig werken zonder dat de kinderen in de weg lopen en alles onder je handen vandaan halen om het eens beter te bekijken. Toen wij de ladder weer hadden teruggebracht naar de plaats waar wij hem gehaald hadden bleek dat de kinderen uit de buurt al gretig gebruik maakten van de nieuwe aanwinst. Wij zijn benieuwd hoe de schoolkinderen gaan genieten als ze weer terug zijn van vakantie.

Woensdag morgen hebben we stoven gebouwd, hiervoor moesten wij wel heel ver rijden op de boda wij gingen naar het uiterste gedeelte van ons werkgebied. Na de middag komen de gehandicapte kinderen spelen, maar omdat het er slechts 3 waren hebben Jopie en ik maar besloten om een nieuwe afval pit te graven, de oude is al lang niet meer aangestoken en ligt helemaal vol met inmiddels nat afval, met het zand uit de nieuwe pit hebben we de oude afgedekt. Wij gaan nu weer elke week het afval verbranden, dit lijkt misschien wel milieuonvriendelijk maar het afval wordt hier natuurlijk niet opgehaald en plastic vergaat niet als het wordt begraven.

Donderdag morgen regende het een beetje, het was dus eerst even afwachten of we wel zouden gaan, op een gegeven moment zijn er toch 2 boda’s met Jopie en enkele lokale vrijwilligers vertrokken naar het health center om de laatste hand te leggen aan een watertank van 20.000 liter die daar de laatste weken is gebouwd. Omdat het onderweg harder ging regenen hebben ze eerst nog even daar gewacht voordat ze terug zijn gereden om de resterende vrijwilliger op te halen. Het was al ruim na tien uur voordat ze ons op hebben gepikt. Wij hebben vervolgens met ons allen de nodige cement aangemaakt en de buitenzijde van de tank besmeerd. De tank is nu klaar en als er een paar regenbuien zijn geweest beschikken de patiënten die in het ziekenhuis verblijven weer over schoon water. De oude plastictank was al meer dan een jaar lek en kon dus niet meer gebruikt worden.

Na de middag zijn we naar de school gegaan om een paar honderd stenen te verplaatsen. Ze liggen nog op de plaats waar ze geperst zijn maar blijven zo veel te nat, wij hebben ze nu onder het afdak van de school gelegd. Van deze stenengaan ze binnenkort een 2e grote watertank bouwen van 50.000 liter. Aan 1 tank hebben ze niet meer genoeg omdat er inmiddels ruim 70 kinderen intern op school verblijven en er dus veel meer water verbruikt wordt.

Vrijdag morgen gaan we al vroeg naar Masaka omdat er om 10 uur een meeting is met alle project leiders. Wij gaan dan samen met een echtpaar dat op het project Pelido zit de Waka Waka promoten en inventariseren hoeveel belangstelling er is om deze centraal in te gaan kopen. Ik heb van Anthony begrepen dat de Waka’s die wij verleden jaar hebben ingezet zeer goed bevallen en dat er door veel mensen is gevraagd of zij er ook een kunnen kopen.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Constance

Ontzettend leuk te lezen hoe het daar allemaal gaat! Ik blijf jullie zeker volgen :)

Janny

Fijn om te horen dat jullie weer goed aangekomen zijn daar en alweer volop aan het werk zijn. Het klinkt allemaal of dat jullie al helemaal vertrouwd zijn met het werk daar. M'n petje af voor jullie.Veel succes.
Gr. Janny

ank

Jopi Theo , goed om te horen dat de reis goed verlopen is.Tellen van die pillen is best een dood iets, maar wel van levensbelang.Hopen dat dat kindje het red.In een korte tyd toch veel werk verzet.Dat er zoveel belangstelling is voor de waka waka,hoop dat het echt gaat lukken. Werk met plezier,
Knuffel Ank

johanna

Een mooi overzicht van de werkzaamheden die er zoal gaande zijn bij Lwengo. En goede plannen met de wakawaka! Hopelijk zijn de schommels hufterproof en zo niet, dan hebben de buurtkinderen er hun lol dan toch wel van gehad. Ik mis het leven daar enorm. Doen jullie de groetjes aan iedereen? En gaan jullie nog Koningsdag vieren bij de ambassade, dan een heel fijne dag. Johanna

Nikki


Hoi Theo en Jopie, Wat leuk om een update te krijgen van de situatie bij Lwengo! Morgen is het koningsdag, nog plannen in Uganda?
Zet hem op kanjers en geniet ervan.
Groetjes,
Nikki

Agnes van den Brink

Hoi Jopie en Theo,
Er is weer heel wat te doen zo te horen.
Heel veel succes!
Is er trouwens veel HIV in jullie gebied? Vorige keer heb ik weinig gehoord over medicijnen, voor deze ziekte, inpakken.
Groetjes Agnes.

Lilian en Hein

Zo te horen is het net of je nooit weg bent geweest. Je valt weer direct met je neus in de diverse klusjes die gedaan moeten worden. Goed werk ook.
Doe voorzichtig en succes.
Groetjes Lilian en Hein

Cathy Backer

Hi Jopie en Theo, wat fijn dat jullie een voorspoedige reis hebben gehad en ik het gevoel heb uit jullie verhaal dat jullie weer helemaal "thuis" zijn. Ook al weer de nodige nuttige klussen gedaan! Ik blijf jullie ook zeker volgen!
Theo, ik weet niet of je al een bericht van Jan Klooster hebt ontvangen? Gisteren mailde hij dat Jacques de Wit 26/4 is overleden. Hij had er verder geen woorden voor. Ik ook niet. Jacques heeft zo gevochten voor zijn leven...

marjorie

Hoi, wat leuk, dat jullie al meteen weer aan de slag zijn gegaan. Goed hoor.
De foto's heb ik helaas niet kunnen zien. Misschien een volgende keer.
Succes weer de komende week.
groetjes uit Ingen

Frederique

Lieve Jopie en Theo,

Wat lijkt het alweer lang geleden dat we met z'n alle daar zaten, en aan de andere kant lijkt het wel gisteren dat Theo elke ochtend onze broodjes voor ons roosterde en Jopie ons eitje pelde onder het genot van appelstroop en groene pickwick thee.
Fijn dat jullie je meteen weer thuis voelen en aan de slag kunnen.
Jammer dat de schommels alweer kapot zijn. Vorig jaar hebben we er een hele middag aangewerkt dat ze het deden. Maar wat waren de kinderen toen blij dat ze het weer deden. Hopelijk helpen de kettingen die jullie meegenomen hebben.
Geniet enorm van de tijd dat jullie daar zijn, ik ben jaloers!

X Frederique

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012