Vijde week

Vijfde week.

Deze keer wel een langer verhaal dan gewend, maar ook het gorilla weekend is er in verwerkt.

Het afgelopen weekend hebben we een heerlijk relaxweekend gehad, donderdagavond eerst een buffet met alle vrijwilligers bij Backpackers. Vrijdag zijn we naar Robin gegaan (een Nederlandse) die samen met Wycliff (een Ugandees) een bed and breakfast is begonnen. Wij hebben bij hen een appartementje gehuurd voor 2 nachten en genoten van een lekker bed, een warme douche, hun gastvrijheid en het heerlijke uitgebreide ontbijt. Wat een genot na 4 weken zonder stromend water, dagelijks een simpel ontbijt op het project en bananen pannenkoek in het weekend. Zondag middag troffen wij bij Plot 99 alle vrijwilligers, zowel de nieuw aangekomen als diegene die een weekend trip hadden gemaakt naar de Ssesse eilanden of de gorilla’s. We hebben natuurlijk al een voorproefje gezien van wat ons komend weekend te wachten staat. ‘s-Avonds zijn we met Kim meegereden naar haar huis, omdat het al vrij laat was hebben we in een van haar slaapkamers overnacht en maandag morgen hebben wij onze kamer voor de komende vier weken ingericht.

In de middag zijn we eerst even naar het stuk land gegaan van het project van Kim om op te meten hoe groot de ruimte is die ik komende weken ga betegelen en daarna doorgereden naar Kiotera, de dichtst bij zijnde grotere plaats, om tegels uit te zoeken en verf te kopen. In de ruimte die getegeld moet worden ligt al een cementvloer die jammer genoeg niet heel erg vlak is, hierop moeten de tegels gelijmd worden. Gelukkig kijkt men hier minder naar het mooie, als het maar functioneel is. Wij zijn ook nog even naar het ziekenhuisje in Kiotera gereden waar een paar patiëntjes op de afdeling van Kim liggen met ondervoeding. Een groot contrast was wel dat naast een paar kindjes met ondervoeding verschijnselen, dus vel over been, een ander kindje lag dat zo dik was dat ze bijna uit haar velletje barstte.

Dinsdagmorgen hebben we de wandtegels opgehaald en kon ik beginnen met tegelen ik kwam toen tot de ontdekking dat de vloer niet alleen scheef en bobbelig was maar ook op de meeste plaatsen hol klinkt, we hebben de aannemer laten komen en besloten de hele vloer er uit te laten halen, hier gaan ze morgen mee beginnen. Jopie is thuis gebleven om tomatensoep te maken, ook de 3 vrijwilligers van het Rakai ziekenhuisje komen vandaag naar Kim om haar op het land te helpen.

Toen ik woensdag op het land aankwam was er nog niemand, ik ben begonnen om de vloer te slopen langs de muren waar de wandtegels zitten, de onderste rij tegels moet namelijk nog gedaan worden ik kwam al snel tot de ontdekking dat het een goed besluit is geweest om de vloer te slopen, op de meeste plaatsen is hij maar 2 tot 3 cm. dik en het is meer zand dan cement. Er is nog enige discussie geweest met de aannemer, hij wil extra geld zien omdat hij de vloer moet slopen, Kim en ik zijn van mening dat hij gewoon slecht werk heeft geleverd en zelfs geld moet geven omdat er nu extra kosten gemaakt moeten worden. Jopie is vandaag druk geweest met het schuren en lakken van een stuk of 12 houten bedden, deze stonden buiten en waren nat van de regen, maandag heeft ze die al binnen gezet om te drogen. Deze bedden zijn in juli weer nodig als er groepen met scholieren via Worldmapping bij Kim komen slapen. Wij maken hier in vergelijking met de eerste vier weken wel langere dagen, rond 10 uur beginnen we en tegen 6 uur komen we pas thuis.

Donderdagmorgen regende het weer, voor hier welkom want er zijn een paar nieuwe watertanks geplaatst en die moeten natuurlijk nog wel vol voor het droge seizoen aanbreekt. We hebben de ochtend gebruikt om wat klusjes in en om het huis af te werken. Wieltjes onder een aantal kasten gezet, de regenpijp opnieuw vastgezet enz. Jopie heeft samen met Kim het hele huis een schoonmaakbeurt gegeven, ook veel werk want een stofzuiger kennen ze hier niet.

Donderdag middag heeft Wyclliff ons opgehaald, we slapen bij hen in het bed and breakfast en vertrekken vrijdag morgen samen met nog drie Nederlanders richting gorilla’s, een rit van ongeveer 6 uur naar Lake Bunyonyi waar we overnachten in een mooi gelegen lodge. We slapen in een tent met 2 echte bedden en boven de tent is een afdak gemaakt. Zaterdagmorgen rijden we in alle vroegte weg om op tijd te zijn voor de gorilla tracking. Onder begeleiding van een paar gidsen waarvan er een gewapend is met een geweer om eventuele olifanten af te schrikken gaan we de bush in, de gidsen hakken een pad door de struiken en lianen en na een half uur zagen wij de gorilla’s al. Dit is uitzonderlijk want het kan ook enkele uren duren. De kans bestaat zelfs dat je geen gorilla’s ziet, dit is afgelopen week een groep overkomen. Volgens de regels moet je ongeveer op 7 meter afstand blijven van de gorilla’s maar wij mochten ze naderen tot op een meter of 3, best wel indrukwekkend want ze zijn echt heel groot. De silverback ligt je heel lui aan te kijken en gromt af en toe. De kleintjes speen in de bomen en de vrouwtjes proberen zich te verstoppen in het struikgewas. Je mag een uur bij de gorilla’s blijven en dan ga je de kortste weg terug naar een van de wegen waar je wordt opgehaald. Wij konden naar dezelfde plek als waar we vertrokken waren. Toen we terug waren bij het kantoortje waar we ons ook ingeschreven hadden voor vertrek hebben we de lunch op die we vanaf de lodge hadden meegenomen. Daarna op de terugweg naar Lake Bunyonyi stopte de auto ermee, de distributie riem bleek gebroken. Omdat we ongeveer 2 uur vanaf de eerste behoorlijke plaats waren is Wycliff met een passerende auto meegereden naar Kabale om daar een nieuwe riem te kopen en een monteur op te snorren. Wij bleven in en bij de auto wachten en trokken natuurlijk wel de aandacht van passerende Ugandezen en zelfs een Nederlandse auto stopte om te vragen wat er aan de hand was. Iedereen vraagt of we genoeg water hebben en of ze ergens mee kunnen helpen. Van een voorbijganger hebben we voor de zekerheid wat broodjes gekocht want wij weten ook niet hoe lang het gaat duren. Op de plaats waar we stonden hadden we geen telefoonbereik dus Wycliff kon ons niet bellen en wij hem ook niet. Rond half vijf komt er een auto om de hoek en ja daar zit Wycliff in met een monteur en een hulpje. In snel tempo wordt er het een en ander uitgebouwd, zelfs de radiateur moet er uit, en na ongeveer een uur is het gefikst. Totale kosten voor de riem, 2 uur heen en 2 uur terug inclusief brandstof voor de monteur en een uur werk: ongeveer 65 Euro. Dat zijn nog eens andere prijzen dan in Nederland, daar ben je je auto wel een halve dag kwijt voor het vervangen van de distributieriem.

De rit terug naar Lake Bunyonyi duurt ongeveer 2 uur waarvan het eerste deel over een hele slechte bergweg, het begint al donker te worden als we het laatste stukje weer over een zandweg moeten, de auto stopt er weer mee. In het donker zien we dat de hydraulische olie van de automatische versnellingsbak zich over de hele motor heeft verdeeld, we kunnen echter niet zien waar het lek zit. Met een taxi leggen we de laatste 10 km. af en we besluiten om niet meer over te varen naar een eilandje waar we eigenlijk zouden slapen maar gebruik te maken van hetzelfde lodge als een dag eerder. Zondag morgen blijkt dat een slangetje verkeerd is teruggezet en tegen een van de riemschijven is gekomen waardoor het is doorgesleten. Wycliff moest dus weer naar Kabale voor een nieuw slangetje, nieuwe olie en een monteur. Rond een uur was hij weer terug bij de lodge en na geluncht te hebben zijn we aan de terugweg begonnen. Omdat we pas laat terug waren in Masaka zijn we daar blijven slapen en gaan maandag ochtend weer naar Kim.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Inge

Super foto's op die laatste kijkt die aap zo onschuldig.....

Ilse

Geweldig dat jullie naar de gorilla´s zijn geweest. Kim zal wel weer superblij zijn met jullie hulp. Succes daar!

Gemma

Nou, nou, dat is een hele belevenis en onderneming geweest. Dapper van jullie dat jullie de bush ingaan toch met een zeker risico; er gaat niet voor niets een gids met een geweer mee. Maar jullie dapperheid is wel beloond met zo dicht bij de gorilla's te komen. Het zijn enorme dieren.
Ook de reis en de problemen onderweg zijn een avontuur. Ik vind het prachtig om te lezen.
Het is hier nu een paar dagen nat en druilerig maar daarna komt de zon weer (volgens de weerberichten). Fijne week en hartelijke groeten, Gemma

Janny

Wat een prachtige ervaring. Wel griezelig zo dicht bij die grote gorilla's.
Het blijft spannend jullie te volgen.
Verder veel succes.

johanna

Dat moet een top ervaring geweest zijn daar bij de gorilla's. En je hoefde er maar weinig voor te lopen, helaas wel iets langer reizen. Je hebt het een of het ander daar in Afrika.
Wat moet Kim zonder jullie:-) ? Gek verhaal over die vloer. Niet dat ik die zelfstandige Kim incapabel acht hoor, maar nu toch fijn dat jullie een extra steun zijn. Hoop dat jullie verder niet veel pech meer tegenkomen. Heel veel plezier met elkaar.
johanna

wilma berkers

Prachtige verhalen!! Ik geniet ervan en heb ook maar meteen besloten in januari terug te keren naar Uganda!! Een mooie tijd nog toegewenst!

Agnes van den Brink

Hoi Jopie en Theo,
Wat een avontuur zeg met die gorilla's. Zo dichtbij dat je ze vast en zeker ook kon ruiken. Zijn ze in vrijheid minder gevaarlijk dat je er zo dichtbij mocht komen?
Jullie werklust en inzicht zal zeker zoden aan de dijk zetten. Heel veel succes nog en tot de volgende mail, ik kijk er naar uit.
Lieve groeten,
Agnes.

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012