zesde week

Week 6.

Deze week een korter verhaal, niet omdat we niets gedaan hebben maar omdat het een paar dagen hetzelfde werk is geweest. Vorige week donderdag had ik de betongaasnetten al op de grond gelegd. We dachten maandag dus te beginnen met het tegelen van de vloer maar omdat we eerst boodschappen moesten doen in Kiotera was het al ruim na de middag voordat we op het land waren. Ik heb alvast wat kruiwagens zand klaar laten leggen en heb om de meter een houtje in de vloer geslagen en met het waterpas uitgelijnd vervolgens heb ik de ondervloer goed nat gemaakt zodat het cement niet te snel droogt.

Dinsdag morgen ben ik begonnen met tegelen terwijl Jopie de laatste bedden in de vernis heeft gezet en wat huishoudelijk werk heeft gedaan. Om het cement te mengen waren er 2 sterke kerels aanwezig maar ook voor hen is het met de hand mengen zwaar werk, zij maakten steeds 4 kruiwagens zand en cement aan en daarmee kon ik dan net 2 rijen tegels leggen. Het zand dat hier gebruikt wordt is geen rivierzand zoals wij gewend zijn maar zand dat in de buurt van een moeras wordt opgegraven, het zit vol met kleine steentjes en het laat zich niet zo gemakkelijk vlak afstrijken. Omdat er ook geen lange rechte plank voorhanden was heb ik met een waterpas van 1 meter lang de banen zo goed als het ging waterpas gelegd, ik kwam tijdens het leggen ook tot de ontdekking dat de tegels niet allemaal even groot waren, niet vierkant en soms ook niet haaks.

Woensdag morgen is Jopie ook mee komen helpen, zij kon de tegels nat maken voordat ik ze ging leggen en ze aangeven zodat ik niet zo vaak hoefde op te staan. Kim was intussen naar Kiotera om meer tegels en cement te halen, het bleek dat ze niet genoeg tegels hadden dus waren er een paar pakken bij van een andere soort, zij lijken wel het zelfde maar toch.

Donderdag hebben Jopie en het laatste gedeelte van de tegels gelegd, er was vandaag maar 1 helper aanwezig om het zand aan te kruien en te mengen, gelukkig hadden we woensdag extra lang doorgewerkt en konden we rond half zes terugrijden. Ik heb ook maar besloten om vandaag met handschoenen aan te werken hoewel ik daar eigenlijk een hekel aan heb, maar mijn vingertoppen zijn bijna doorgesleten en mijn handen zijn op verschillende plaatsen ingesneden door de scherpe tegelranden. Op het einde van de dag als we klaar zijn met werken rijd ik zelf meestal terug naar huis Kim laat meestal de bus op het land staan zodat we zelf kunnen bepalen hoe lang we willen doorwerken.

Vrijdag hebben we eerst een hoeveelheid zand gezeefd, de tegels van cement ontdaan en ze vervolgens ingevoegd. Voor Ugandese begrippen ligt er nu een super vloer in het gebouw van het pindakaasproject, als we er de Nederlandse normen op los laten valt er wel het een en ander op aan te merken. Je merkt hier aan alles hoe verwend wij zijn in Nederland, we hebben de bouwmarkten in de buurt waar alles te koop is, kunnen gereedschap kopen of huren of laten indien nodig een vakman komen. Hier moet je ongeveer 10 km. rijden voordat je in een wat grotere stad komt en dan moet je meerdere winkeltjes langs om het een en ander te bemachtigen, ook is er nauwelijks kennis op bouwkundig gebied lijkt het wel. De stenen huisjes die worden gebouwd staan vaak schots en scheef, deuren zijn meestal niet dicht te krijgen omdat ze te groot zijn of uitgezakt, kortom het is een groot verschil met wat wij gewend zijn. Maar ondanks deze verschillen hebben wij het nog steeds erg naar onze zin, je went zo snel aan de manier van leven hier geen stromend water, na het werk even onder de bush douche in de buitenlucht en snel weer naar binnen anders hebben de muggen je lek geprikt. Gelukkig beschikt Kim wel over een solar systeem zodat we in het huis licht hebben en de accu’s kunnen opladen, maar in het gedeelte waar wij slapen moeten we het doen met het licht van een Waka. Ook hebben we hier geen normaal toilet net als in Nakyenyi, maar moeten we diep gehurkt in het gat mikken, wat overigens toch wel mee blijkt te vallen.

De afgelopen week heeft het niet zoveel meer geregend, af en toe een klein buitje maar niet genoeg om de watertank vol te houden met andere woorden wij gebruiken meer water dan er op het dak valt waarmee onze watertank gevuld wordt. Het lijkt erop dat het regenseizoen voorbij is en de droge tijd is ingetreden.

Het weekend brengen we weer door in Masaka Backpackers lekker even uitrusten van een vermoeiende week.

De bijgaande foto’s spreken voor zich.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Lilian en Hein

zesde week al weer. De tijd vliegt, Jullie zijn goed bezig zo te zien. Je laat zo wel blijvende herinneringen achter waar ze veel aan zullen hebben. De pijn in je vingers gaat wel weer over als je vel weer dikker wordt maar dit heb je toch maar weer lekker afgemaakt.
Geniet er nog maar even van.
Groetjes Lilian en Hein

Marjorie

Hoi harde werkers.
Jullie hebben weer een flinke klus geklaard. Mag je trots op zijn. Geniet van je 'vrije' weekend.
groetjtes van ons.

Rob

Is dit een revanche op de slavenarbeid?? Dat jullie dat nog mogen meemaken! Probleem: zullen, als jullie weer terug in Nederland zijn, er geen ontwenningsproblemen ontstaan?
Theo, kun je er volgend jaar niet beter als planner heengaan; dat spaart meteen beschadigde handen.
Jopie, Theo e.a. neemt niet weg dat we jullie over twee weken me zachte handen zullen ontvangen.
Groetjes en knuffel van Ank en Rob

Agnes van den Brink

Hoi Theo en Jopie,
Ook in Uganda is er regen als het niet uitkomt en droogte als het niet uitkomt. Het lijkt Nederland wel.
Nou Theo, je zei dat er weinig vaklui zijn maar volgens mij ben jij dat op dit ogenblik. Samen met Jopie komt er heel wat tot stand, dat moet wel veel voldoening geven.
Tot de volgende week.
Hartelijke groeten,
Agnes

Inge

Valt niet mee om recht te tegelen met scheve tegels..... Maar een troost, als je terug bent kan je weer met recht materiaal aan de gang. Ben je daar weer naar de kapper geweest? Je lijkt wel helemaal kaal op de foto.

Anthony

Hey bouwvakker! Goed oefenen daar, dan kan je daarna ook volgens Nederlandse begrippen een mooi vloertje komen maken. En... Wij hebben fijne handschoenen voor je. Zelfs ik kan er mee werken.

Succes nog!

Paulien

Lieve mensen, Hebben ze in de gaten dat ze loten uit de loterij te gast hebben. Gouwe handjes die keihard werken. Pracht tegelvloer, niks mis mee. Pas goed op jullie zelf. Lieve groet Paulien

C&A

hoi jopie enTheo nog een paar weken te gaan ik vind de vloer geweldig de bedden zien er goed uit op de foto's nog''n fijne tijd geniet ervan groetjes C&A

wies

ja ja Theo. Das niets voor jou om niet dezelfde tegels te hebben. Mooi verhaal weer en ik zie het helemaal voor me

Gr Wies

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012