Tweede week

Tweede week.

Het lange paasweekend hebben we in Masaka doorgebracht, lekker rustig want alle andere vrijwilligers waren het hele weekend naar Murchison Falls.

Dinsdag mogen zijn Jopie en Marloes gaan helpen op school bij de special class, het is de bedoeling dat er elke dag een of twee vrijwilligers mee gaan helpen bij de kinderen met een beperking. Kim, Britt en ik zijn naar het kliniekje gegaan om daar te helpen. Kim en Britt werden ingedeeld bij het wegen en inenten van de baby's. Voor mij hadden ze een taak bedacht bij het uitgeven van medicijnen. Iedere patient heeft een schriftje, de dokter die ze bezoeken schrijft daarin wat ze mankeren en welke medicijnen ze moeten krijgen. Een van de zusters probeerde mij uit te leggen dat ik dus moest kijken wat de dokter had voorgeschreven, hoeveel pillen per dag en hoeveel dagen. Ik kon dan wel uitrekenen hoeveel pillen ik totaal uit de potten moest halen, deze in plastic zakjes doen en er op schrijven hoeveel per dag ze moesten nemen. Los van het feit dat een doktershandschrift in Uganda ongeveer hetzelfde is als in Nederland, dus onleesbaar, ging dit mij toch wel een beetje te ver. Als er een foutje gemaakt wordt dan in ieder geval niet door mij. Ik heb ze maar verteld dat zij mij de juiste pot met pillen aan moest geven en het aantal, ik zou ze dan wel tellen en in het zakje doen. Waarschijnlijk vond ze dat niet zo leuk want als er een patient was met een onuitspreekbare naam dan vroeg ze mij om deze patient even te roepen.

Na de middag zijn de andere vrijwilligers naar de womans club gegaan, dit is ee groep vrouwen die mandjes vlechten. Ik heb mij bezig gehouden met het doormeten en repareren van een aantal Waka's die het niet meer deden. Het bleken allemaal Waka's te zijn uit de serie die wij 2 jaar geleden in Kampala hebben gekocht, bij het openmaken zag ik dat ze er van binnen iets anders uitzien dan de in Nederland gekochte Waka's. Dus meteen maar een berichtje gestuurd naar WakaWaka om te vagen of zij 2 verschillende kwaliteiten hebben, ik ben benieuwd wat hun antwoord is.

Woensdag morgen regende het en was er geen stroom, we hebben tot ongeveer 11 uur niets kunnen doen, daarna zijn we tot de lunch naar school gegaan en hebben de post uit Nederland uitgedeeld aan de kinderen die vanuit Nederland gesponsord worden. Deze kinderen hebben ook weer een berichtje of een tekening gemaakt om mee terug te nemen naar Nederland. Na de middag zijn Jopie en ik de bouwers mee gaan helpen die met de uitbreiding van de school bezig zijn. Ze houden er hier een voor ons vreemde manier van bouwen op na. Ze hebben op een perceel tegen een heuvel aan greppels gegraven waar de muren komen, vervolgens beginnen ze op de hoeken een aantal stenen op te metselen die steeds met een schietlood en een stukje touw worden gecontroleerd. Of de hoeken van het gebouw even hoog zijn wordt met een lange slang met water geconroleerd dus enige kennis van bouwen hebben ze wel. De stenen komen allemaal uit de buurt en zijn met de hand gemaakt en gebakken in een ter plaatse gebouwde oven. De vorm is niet erg gelijk dus er wordt een dikke laag cement tussen de stenen gebruikt. Overigens respect voor deze bouwvakkers want alle cement wordt met de hand gemengd en verplaatst naar waar ze aan het werk zijn en dat in de brandende zon.

Donderdag morgen zijn we met 4 vrijwilligers aan een watertank gaan bouwen, de tankis al ver klaar alleen de binnenkant moet nog bezet worden. De tankbouwer was er nog niet dus zijn we alvast begonnen met het loshakken van het metselzand dat hier behoorlijk hard is en hebben dit naar de tank gekruid. Toen de tankbouwer er was is het cement en het middel om de tank waterdicht te maken gemengd, natuurlijk met de hand en in de brandende zon. Na het mengen is alles in de tank gegooid, dus over de muur van 2 meter hoog en et water vermengd zodat een smeuig papje ontstaat. De dames zijn in de tan geklommen en hebben deze aan de binnenzijde netjes besmeerd. Na de lunch en een pauze zijn we naar het huis gelopen waar een van de kinderen met een handicap woont, daar zijn we verleden week ook geweest, ditmaal om een dish rek te bouwen zodat ook dit gezin de vaat niet op de grond hoeft te plaatsen.

Vrijdag zijn de andere vrijwilligers al vroeg vertrokken voor een weekend in Jinja, zij gaan daar raften op de nijl en paardrijden. Wij waren van plan om op school de bouwvakkers mee te gaan helpen maar het heeft de hele ochtend en het begin van de middag geregend, dus wij zijn noodgedwongen thuis gebleven en hebben de tijd lezend doorgebracht.

Zaterdagmorgen zijn we te voet neer de hoofdweg gelopen, ongeveer 3 kwartier, en hadden al snel een matatu. Dit is een busje dat het openbaar vervoer verzorgt, normaal kunnen er 14 personen in maar hoe meer zielen hoe meer vreugd. Wij zaten met 18 volwassenen en 3 kinderen.

Zaterdagmiddag gaan we lunchen met Robin en Wycliff, dit zijn de eigenaren van Villa Katwe, een bed and breakfast waar wij in het verleden ook een aantal keer geslapen hebben.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Gemma Janssen

Hoi Jopie en Theo,
Ik vind het leuk te lezen wat jullie deze week weer verzet hebben en dat allemaal in de hete zon.
Geniet van jullie lunch vanmiddag.
Groetjes,
Gemma

peter

Weer goed bezig!! blijf gezond!

Agnes van den Brink

Hoi Jopie en Theo,
Weer flink aan de slag, zo te lezen.
Ik ben ook benieuwd naar het antwoord over de WakaWaka's.
Een goede volgende week toegewenst met niet al te veel regen en zon.

Hartelijke groeten,
Agnes

m Smulders

Leuk verslag weer om te lezen. Toch nog best veel regen gehad dus.
Reageerden de patiënten met de moeilijke naam wel, als je hun riep? :-)

Jolanda

Hallo
Jullie zijn al weer flink aan de slag en fijn dat er aan zoveel gewerkt kan worden omdat jullie met meerdere vrijwilligers zijn. Tja en apotheker is zeker jou vak niet Theo. En gelijk heb je.
Doe iedereen de groetjes van mij en ik ben nog bezig om de rolstoel daar te krijgen.
Geniet van het leven daar
Groetjes Jolanda

johanna woudstra

Hallo Jopie en Theo,
weer hard gewerrkt deze week! Respect.
Blijf genieten van dat mooie land, het mooie werk en de lieve mensen.
Liefs, Johanna

Carla Blondeau

Hallo Theo en Jopie, onvoorstelbaar wat jullie daar allemaal doen. En wat een geduld dient er af en toe opgebracht te moeten worden als plannen niet uitgevoerd kunnen worden vanwege de regen of het uitvallen van de stroom. Chapeau!

marianne

het lijkt wel of jullie al maanden daar zitten. Zo gemakkelijk zijn jullie weer ingeburgerd. Het is zeker erg zwaar om met gehandicapte kinderen om te gaan.
hoe ziet zo*n looprekje eruit.? foto ?
Heel veel groetjes marianne

.
rr





rerg zwaar

Paulien

test

Paulien

test

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012