Eerste week,

Uganda 8 oktober tot 3 december 2016.

Toen wij begin 2016 in Nakyenyi waren hebben we laten onderzoeken of er een waterpomp gemaakt zou kunnen worden bij de Lwerudeso school. Toen dit mogelijk bleek zijn we na terugkomst in Nederland gestart met het inzamelen van donaties. Dankzij een aantal donateurs hadden we het benodigde bedrag in september bij elkaar en hebben we alles zo snel mogelijk in gang gezet. Tickets geboekt en Anthony gevraagd of ze in de eerste week van oktober konden beginnen met graven, met de gedachte dat het wel half oktober zou worden. Tot onze verbazing kregen we een mailtje van Anthony dat ze al in de laatste week van september waren gestart. wij zullen de komende weken de werkzaamheden volgen en hiervan verslag doen in de komende weblogs.

Week 1.

Na een voorspoedige vlucht vanaf Brussels Airport zijn we in Entebbe aangkomen en hebben daar overnacht in een gasthouse, eenvoudige maar goede en schone bedden gelukkig zaten er geen muggen want de muskietennetten waren ruim 30 cm. te kort.

Zondagmorgen zijn we opgehaald door een taxi die ons naar Masaka heeft gebracht. Meteen alweer ervaren hoe het hier werkt, de chaufeur zij dat hij in 2 uur naar Masaka zou rijden, het werden er bijna 4. Niet omdat het verschrikkelijk druk was maar het is gewoon een uur of 3 rijden met alle snelheidsbeperkingen in dorpjes en we hebben ook nog 2 keer een uitvoerige politie controle gehad. Maar eenmaal in Masaka waren we al snel bij Plot 99, het restaurant waar we meestal in het weekend gaan eten en drinken omdat we daar goed internet hebben. Bij aankomst bleek dat Kim en haar dochters er tovallig ook waren, we werden heel warm ontvangen. We hebben Chantal, de Be-More coordinator gebeld en zij heeft ons na een hapje en een drankje naar Nakyenyi gebracht.

Maandag morgen zijn we heel nieuwsgierig naar de school gegaan om te zien hoe ver ze met de waterput zijn, het gat met daarnaast een grote berg zand viel meteen op. De werkers waren echter niet aanwezig, vermoedelijk nog niet teruggekeerd van hun weekend, want ze wonen ver hier vandaan. We zijn daarna naar het land gegaan waar Anthony 200.000 eucaliptus bomen wil planten, er staan er nu ongeveer 150.000, om onkruid te wieden. Deze boompjes worden heel klein geplant en groeien heel snel. Na 2 jaar kun je al brandhout ervan oogsten en na 5 jaar zijn ze groot genoeg om er palen van te maken. Het doel is om met deze investering een duurzame bron van inkomsten te genereren. Eucaliptus bomen schieten steeds weer opnieuw uit als ze zijn afgekapt dus je kunt daar jarenlang behoorlijk wat geld van maken.
Met de uitbreiding van de school waaraan begin dit jaar is begonnen gaat het iets minder voorspoedig, de balken van de dakconstructie zijn gemaakt maar het ontbreekt nu aan geld om de dakplaten aan te brengen. Daarna moeten ook de vloeren nog gestort worden en de wanden besmeerd met cement. Het zaldus nog wel even durenvoordat de kinderen met een handicap van deze nieuwe ruimte gebruik kunnne gaan maken.

Dinsdag is Jopie mee gaan helpen in de special class, de klas met gehandycapte kinderen. Bart en ik zijn naar het healthcenter gegaan om mee te helpen met het administreren van de inentingen. Er waren heel veel baby's en omdat de ruimte binnen te klein was zijn we buiten onder een boom gaan zitten. Na de middag zijn we naar school gegaan, Jopie om bonen te sorteren voor de schoolkeuken, ik ben gaan kijken bij de werkers die nu wel aanwezig waren. Boven het gat hebben ze een constructie met een lier gemaakt om het zand naar boven te halen en ze gebruiken deze ook als lift. Ze werken met 5 man, 1 gaat met de lier naar beneden en hakt de grond los die hij vervolgens in het vaatje schept dat aan de lier omhoog wordt getakeld, hiervoor zijn 2 man nodig, als het vaatje boven is wordt het door de andere 2 mannen opgetild en op de hoop leeggestort. De man in de put blijft ongeveer 2 uur beneden en wordt dan afgelost. Ze zijn op dit moment ongeveer 17 meter diep. Het gat is ongeveer 120 cm rond dus voor elke meter komt er ongeveer 1 kubieke meter grond naar boven in een vaatje van 40 tot 50 liter. Hoe dieper ze komen hoe lastiger het wordt en op deze diepte is de grond zo hard dat ze eigenlijk een soort boorhamer willen gebruiken maar het agregaat is kapot gegaan dus hakken ze nu met een pik houweel en dat in een cirkeltje van ruim een meter. Gelukkig is het op deze diepte heerlijk koel en het schijnt dat je daar toch nog voldoende ziet. Mij is aangeboden om eens beneden te gaan kijken maar dat heb ik toch maar niet gedaan.

Woensdag morgen zijn we helemaal naar de andere kant van het werkgebied van Lwerudeso gereden met de auto, we hebben daar 2 fuelsaving stoves gemaakt. Dit zijn oventjes van klei vermengd met gras. De klei wordt met de voeten gestampt en daarna rondom bananenstronken tot een oventje gevormd. Na een paar weken worden de bananenstronken verwijderd en kan het in gebruik worden genomen. Deze oventjes zijn veel veiliger en gebruiken veel minder hout. Na de lunch en de middagpauze zijn we bij een gezin gaan helpen met het wieden van onkruid tussen de bonenplantjes. Dit doen we bij gezinnen die de zorg hebben voor een kind met een beperking of gezinnen met veel jonge kinderen zodat ze wat meer tijd aan hun kinderen kunnen besteden. Er gaat altijd een van de lokale vrijwilligers mee om als tolk te fungeren, zij zijn ook een soort sociaal werker en kijken ook ondeerweg bij gezinnen of er wellicht hulp nodig is.

Donderdag morgen kwam Chantal samen met een medewrkster van het Be-More kantoor in Nederland langs. Deze medewerkster maakt een rondje langs alle projecten en komt volgende week ook 2 dagen meewerken. Chantal is wel wat avontuur gewend en is wel in de put afgedaald, best knap vinden wij want het is best eng om in dat gat naar beneden te kijken. Jopie is weer in de special class gaan helpen en heeft de kinderen met down syndroom bezig gehouden. Bart en ik zijn schoolbanken gaan repareren. Er zijn er een aantal die behoorlijk zijn gehavend. Verwacht geen mooi meubelmakerswerk van ons want wij hebben alleen maar ruwe planken en als gereedshap een spanzaag en een hamer ter beschikking. Ook na de middag hebben we er nog een paar gemaakt en heeft Jopie school uniformen gerepareerd, ook haast onbegonnen werk want de meeste knopen zijn uitescheurd en mouwen hangen vaak half los.

Vrijdag is Jopie weer naar het bosperceel in wording gegaan om onkruid te wieden, ik ben op de school bonen gaan sorteren, na de lunch zijn we naar Masaka vertrokken voor het weekend.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Anneke de Wit

Woehooeeee! Super goed! Heerlijk om mij hier even in Uganda te wanen.

Geniet er van met z´n tweetjes! Fijn weekend :)

Liefs Anneke


blackamuzungu sanne

Ohh lieve Theo en Jopie
Wat enorm leuk! We gaan elkaar straks zien in Uganda! Mijn papa en ik vertrekken donderdag!!!! :)
We praten nog wel bij dan! Voor nu, geniet en veel succes! Ik ben trots op jullie!! Dikke kus en knuffel van de blackamuzungu - Nakajjubi - Sanne -

Jos Deforche

Beste Jopie en Theo ,

Van harte proficiat ...door jullie inzet krijgen de mensen water !! Water, het blauwe goud !!!

Dagelijks sterven 20 tot 30.000 mensen bij gebrek aan zuiver water, elke 8 seconden is daar een kind bij. In de Minst Ontwikkelde Landen wordt de kindersterfte voor 30 tot 50% veroorzaakt door een gebrek aan zuiver water.
Wat jullie daar doen heeft een ongelofelijke indruk op mij gemaakt .....echt waar .

In december kom ik jullie opzoeken, ik wil dit met mijn eigen ogen zien .
succes .. Jos -- vzw creating power

Marga Streefkerk

Veel plezier daar met alles wat jullie aan goede dingen doen! Helaas ga ik jullie niet zien, maar Pieter en Sanne komen er bijna aan.
groetjes,
Marga

A.v.d.brink

Hoi Jopie en Theo.
Weer interessant om te lezen hoe het daar allemaal gaat.
Ik hoop dat alles gaat zoals jullie je hebt voorgesteld.
Fijn weekend en tot volgende week.
Groetjes. Agnes.

johanna woudstra

Hoi Jopie en Theo,
Wat zijn jullie weer actief! Petje af.
Ik ben ook wel een beetje jaloers hoor.
Veel plezier daar en groetjes aan alle bekenden.
Johanna

Rob

Hoi Jopie en Theo,

Zo te zien zijn jullie goed bezig. Water is inderdaad de basis van het bestaan. Hier in Holland zegt het spreekwoord: wie een kuil graaft .... Hoe diep moet deze kuil/put worden om een ander te dienen?
Lieve groeten uit Zeeland

Ank en Rob

marianne

Hoi zus en zwager. Je bent amper daar of je zit weer midden in het werk. Zo werkt het blijkbaar jn die landen. Goed dat jullie zo vlug kunnen omschakelen. Werk zal er altijd zijn. Fijn dat je even kunt ontspannen in het week-end. Groetjes !

Wendy van Gestel

Hallo Theo en Jopie,
Heeeeel erg leuk om julllie verhalen te lezen en wat zijn jullie weer actief bezig!
Wat jammer dat de bouw van de uitbreiding van de school weer stil ligt... Wellicht zou dat ook een doel kunnen zijn voor hetgeen ik jullie gemaild heb?????? Heel veel succes en plezier daar!
Groetjes, Wendy

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012