Week 2

Uganda 8 oktober tot 3 december 2016.

Eigenlijk zou het regentijd moeten zijn in deze periode, de mensen hebben mais en bonen gezaaid en de plantjes hiervan beginnen al te groeien. Normaal gesproken worden de bonen al ruim 2 maanden na het zaaien geoogst. Maar de regen blijft uit, verleden week even een buitje van een half uur en vandaag ongeveer 10 minuten, nu nog genoeg om de plantjes in leven te houden maar als ze groter worden hebben ze echt meer water nodig. Als er niet snel meer regen komt zal de oogst waarschijnlijk verloren gaan. Je kunt aan de koffie struiken ook zien dat het veel te droog is, de bladeren vallen af en de bonen zijn niet goed ontwikeld. Heel erg voor de mensen hier want ze zijn er echt afhankelijk van.

Maandag morgen zijn we weer onkruid gaan wieden tussen de eucaliptus bomen, de eerste bomen zijn begin 2016 geplant en zijn nu al meer dan 2 meter hoog, je kunt met een beetje moeite zelfs al in de schaduw van deze bomen gaan zitten, best prettig want de zon is verzengend heet en na een half uur wieden ben je echt aan wat rust toe. Na het middag eten en de middag pauze zijn we weer naar school gegaan, de werkzaamheden aan de waterput lagen vanmiddag stil., blijkbaar wordt er op maandag dus niet gewerkt. De watertank op school is inmiddels echt leeg, de kinderen proberen er de laatste liters nog uit te halen maar het is gedaan. Wij zagen dan ook al een aantal kinderen met jerry cans vertrekken naar de poel en zijn meegelopen. Een tochtje van ongeveer 20 minuten bergafwaarts met lege cans, bij de poel worden de cans gevuld en begint de tocht terug. Hoewel het cans zijn van maar 10 liter is het voor de kinderen natuurlijk heel zwaar om hiermee omhoog te lopen, wij hebben zelf ook een can gedragen maar houden het echt niet vol om zonder pauze het hele stuk terug te lopen. Het is dus geen overbodige luxe dat er nu een pomp gemaakt wordt.

Wij zaten vanavond even gezellig met Anthony te praten toe er achter het huis een lichte paniek uitbrak, Anthony rende meteen naar buiten en wij werden ook nieuwsgierig. Toen wij buiten kwamen konden we nog net zien dat Antony een slang van wel 150 cm lang met een hakschop te lijf ging. Slangen komen hier wel vaker voor maar ze houden zich meestal wel schuil, voor ons was dit pas de derde slang die we in enkele jaren hebben gezien. Ze schijnen overigens wel giftig te zijn.

Dinsdag hebben we dezelfde werkzaamheden gedaan als verleden week. Chantal kwam met een medewerkster van Be-More Nederland en blijft vanacht ook slapen, we kunnen dus gezellig bij praten en herinneringen ophalen. Ook vandaag wordt er niet aan de put gewrkt. De reden zou zijn dat het touw op de lier te kort is om de bodem te bereiken, ik schat dat ze nu aan ruim 25 meter zitten. Een nieuw langer touw moet dus worden aangkocht, gek eigenijk dat je als er een put gegraven moet worden van meer dan 30 meter je een touw van 25 meter meebrengt. Maar zo gaat dat hier, vooruit kijken is erg lastig. Anthony is vandaag naar Masaka gegaan om voor de putbouwers een langer touw te halen, helaas is er in Masaka geen touw van voldoende lengte aanwezig, twee touwen aan elkaar knopen kan niet omdat het touw dan niet mooi om de as opwindt. De baas van de bouwers heeft inmiddels een touw van 45 meter besteld in Kampala. Als het goed is dan komt dat woensdag middag aan en kunnen ze weer beginnen. Wij kunnen deze gang van zaken maar moeilijk begrijpen, ze weten van te voren hoe diep de put minstens moet worden en komen dan gewoon met een te kort touw aanzetten. Een paar verloren dagen dus.

Woensdag was het de planning om fuelsaving stoves te gaan bouwen, op het moment dat we zouden vertrekken wordt medegedeeld dat de voorbereidingen niet goed zijn uitgevoerd, het gaat dus deze week niet door. We zijn dus maar naar school gegaan om nog wat te klussen. Jopie heeft weer een aantal uniformen gerepareerd, dit varieerd van knopen aanzetten tot opengescheurde naden in broeken, jurkjes en bloesjes weer dicht naaien. Ik heb weer een zestal schoolbanken zo goed mogelijk gerepareerd. Na de middag is Jopie nog naar het gezin gegaan van een een jongen uit de special class die al lang ziek is, het is een heel arm gezin dus er worden wat levensmiddelen meegenomen zodat ze in ieder geval een paar keer goed en gezond kunnen eten. Het gaat met het jongetje niet zo goed, hij krijgt al geruime tijd voedsel via ee sonde, maar hij is sterk vermagerd en haalt heel moeilijk adem.

Ook vandaag wordt er nog niet aan de put ewerkt want het nieuwe touw is nog niet aangekomen.

Donderdag morgen zijn we gestart met het bouwen van een watertank bij de plaatselijke moskee. Het gat voor de fundering moest worden uitgehakt. Als het droog is dan is de grond kei en kei hard met de hakschop wordt er zo hard mogelijk in de grond geslagen en dan komen er grote brokken los. Voor mij lijkt het dat de grond veel harder en zwaarder is dan een paar jaar geleden, of zou het komen dat de leeftijd een rol gaat spelen. Ik ben echt na een kwartiertje aan pauze toe. Gelukkig zijn er buiten de 2 tankbouwers ook nog een aantal lokale mensen die beurtelings meewerken. Het gat voor de fundering was rond het middaguur klaar.

Na de middagpauze zijn we naar school gegaan. De werkmannen waren weer aan het graven, of beter gezegd hakken in de put. Tot onze verbazing waren ze gewoon met het oude touw bezig, het was dus toch nog lang genoeg om een hele dag dieper te graven. Er is inmiddels wel een langer touw aanwezig maar dat wordt morgen pas op de as gewikkeld. Ze hadden dus gewoon dinsdag en misschien ook nog een deel van de woensdag kunnen werken. Volgens de baas is het oude touw ongeveer 30 meter lang maar als ik de windingen op de as tel en het uitreken kom ik op ongeveer 25 meter, toch een hele diepte die ze hebben uitgegraven. Als het tonnetje naar beneden gaat en je volgt het dan kun je heel vaag zien dat het beneden aankomt en ook de man die bezig is zie je vaag aan het werk, je hoort hem veel beter want hij moet behoorlijk hakken. Als de uitgehakte grond naar boven komt dan zitten er harde kluiten in die een beetje op zandsteen lijken en het voelt vettig aan als talk.

Vrijdagmorgen zijn we mee gaan helpen op school met het bouwen van een tijdelijke overkapping, zondag komen de ouders van de leerlingen en wordt er door elke klas een uitvoering gegeven. Wij gaan na de lunch naar Masaka en blijven daar tot zaterdag middag, we zijn dan op tijd terug om zondag op school het spectakel te aanschouwen.

De werkmannen zijn vandaag ook weer aan het werk en nog steeds met het oude touw, maandag zullen ze het nieuwe touw echt nodig hebben.

We zitten nu bij een nieuw tentje Grass Roots omdat de Vitaminebar waar we eigenlijk naar toe zouden gaan helaas niet meer bestaat. Wel te verwachten want en verse fruitdrink kostte daar maar 1500 Schilling dat is minder dan 0,50 € daar kun je zefs in Uganda geen tent voor draaiend houden.

Groetjes van ons beiden en tot volgende week.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Dani-Jelle

Wat ben ik blij dat ik het nu pas lees van die slangen! Toen ik er was, wist ik dat gelukkig nog niet...Erg leuk om te lezen wat jullie allemaal doen, heel herkenbaar. En wat een leuk idee, die wip voor de special class! Heel veel succes en plezier nog daar. Groetjes, Dani-Jelle

tonnie van bokhoven

Theo en Jopie ik vind het goed van jullie wat voor werk jullie daar verrichten . Met de weinig middelen steeds weer mensen gelukkig te maken . Ook is het knap dat jullie altijd positief zijn ondanks de dat er altijd wel iets tegen zit . wij wensen je toch nog mooie weken en hopen dat het toch gaat regenen .Tonnie en Marijke

Theo Gommans

Hoi Theo en Jopie,

Jullie zijn weer lekker bezig daarzo, diep respect hiervoor!

Het warme weer "hakt" er letterlijk "in" Theo. Het zal toch ook wel iets met de leeftijd te maken hebben................;-).

Ik wist trouwens helemaal niet dat jullie nieuwsgierig waren (maandagavond gesprek met Anthony)......:-).

Wij kijken weer uit naar jullie volgende bijdrage.
De groeten weer van de familie Gommans uit Helmond.

grt Theo

R. Phlippeau

Theo, bij de padvinderij hebben we heel vroeger touwvlechten geleerd. Jij toch ook? Denk verder maar aan je ouderdom! In Zeeland hebben we nog wat water over. Ruilen met de zon?
Doe Jopie ook de groeten

A.v.d.brink

Hoi Jopie en Theo.
Jammer dat regen uitblijft i.v.m. de groei van de plantjes. Het weer is ook daar wispelturig.
Ik hoop wel dat de put in werking is vòòr jullie vertrek.
Zo te horen hebben jullie nog werk genoeg en hoef je niet stil te zitten.
Theo en Jopie ik kijk al weer uit naar jullie volgende wederwaardigheden.
Hartelijke groeten,
Agnes.

marjorie

Leuk verslag weer om te lezen. Wat een zwaar werk zeg die fundering poeh poeh en dat met die warmte. Ik hoop voor iedereen daar, dat er snel regen aan komt.

Gemma

Hoi Jopie en Theo,
Ik geniet iedere keer van jullie verslag. Je schrijft zo dat ik het allemaal voor me kan zie.
Leuk, dankbaar maar ook zwaar werk.
Morgen een leuke dag. Geniet van de optredens van de kinderen en het contact met de ouders.
Veel succes de komende week met alles wat op jullie pad komt.
Dikke knuffel, Gemma

kim

Hoi Theo & Jopie,

Prachtige verhalen weer, mooi om te lezen en terug te denken aan de mooie tijden daar.
Heel erg veel plezier en succes bij jullie goede werk daar!!!

groetjes Kim

johanna woudstra

Hoi Jopie en Theo,
wat weer een mooi verhaal! Goed om zo iedereen weer op de hoogte te houden.
Die droogte is toch wel een groot probleem! Echt hopen dat die waterput een succes wordt hoor. Het verhaal van dat touw is weer prachtig en toch ook zo gewoon :-)
groetjes,
Johanna

Marianne Molthoff

Verlangen naar regen. wij nederlanders willen de zon zien. Het is een andere wereld daar... wij draaien de kraan open en besproeien de moestuin , en gaan er van uit dat dat normaal is. Het is voor een groot deel van de wereldbevolking niet zo vanzelf sprekend. Ik hoop voor jullie dat de regen spoedig komt. Wat hebben we het goed hier!groedjes marianne.

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012