Vierde week

Uganda 8 oktober tot 3 december 2016.

Vierde week.

Zondag middag heeft het voor het eerst in weken behoorlijk geregend, hopelijk komt het nog op tijd want vrijdag zagen we al veel bonenplanten die gele blaadjes kregen.

Maandag hebben we het normale programma weer gedraaid, Jopie is onkruid gaan wieden en ik ben op school gaan helpen met bonen sorteren. De putgravers waren ook weer druk aan het werk, ze zijn nu op een nog hardere laag gekomen, je hoort dat de man in de diepte heel hard moet hakken en het duurt soms wel meer dan een kwartier voordat hij een teken geeft dat het tonnetje kan zakken om het weer te vullen. Omdat ze steeds dieper gaan duurt het natuurlijk ook langer om de volle ton weer omhoog te halen. Je ziet dat de mannen er echt moeite mee hebben.

Tijdens de lunch begon het erg donker te worden en te onweren, er viel al snel een behoorlijke bui regen vergezeld van grote hagelstenen, dat hebben wij hier nog niet gezien. Als het nu om de dag of om de paar dagen steeds blijft regenen is er nog hoop op een redelijke oogst. Wij hoorden vandaag dat op het Ugandese nieuws verteld is dat er bijna overal droogte is, zelfs veel waterputten schijnen droog te staan. Voor onze put is dit misschien wel goed want ze moeten nu dieper graven om water te vinden en daardoor is er straks meer zekerheid dat er het hele jaar water beschikbaar is. Na de regenbui zijn we weer naar school gegaan om met een timmerman te bekijken hoe we de schommel op school kunnen repareren. Twee en een half jaar geleden hebben we hier drie schommels opgehangen aan kettingen. Door het intensieve gebruik hebben de kettingen de bovenbalk zowat doorgesleten. Morgen komt hij met nieuwe balken.

Dinsdag morgen is Jopie mee gegaan naar het healthcenter, ik werd al vroeg opgehaald omdat de timmerman al was begonnen en een probleem had geconstateerd. De balken die in de grond zijn verankerd met beton waren weggerot, dat kan natuurlijk want de constructie staat al vanaf 2011. Na overleg hebben we besloten om de rotte delen af te zagen. De schommel wordt nu wel wat lager maar dat kan best, hij was wel erg hoog. We hebben samen alles afgezaagd opnieuw met grote spijkers in elkaar getimmerd en samen met nog een man die kwam helpen nieuwe gaten gehakt en de constructie opnieuw in de beton gezet. Morgen gaan we verder met de bovenbalk.

Naast het huis is een diepe geul uitgesleten door het water dat tijdens regenbuien naar beneden stroomt. De fundering van het huis ligt al zover bloot dat het niet lang meer goed zal gaan. Daarom hebben wij na de lunch deze geul met grote rotsstenen opgevuld. Wij willen hierop nog een vracht grond laten storten dat uit de waterput van de school komt, dit wordt als het nat is geweest bikkelhard. Als we er voor zorgen dat de strook naast het huis hoger wordt dan de omgeving dan zal het water tijdens een regenbui verder van het huis af naar beneden stromen.

Woensdag stond op het programma om fuelsavingstoves te gaan maken, maar omdat er in die buurt iemand is overleden ging dat niet door. Jopie is gaan helpen in de Specialclass, ik zou met de timmerman samen de bovenbalk van de schommel gaan maken. De timmerman was er niet, wat later kwam hij zeggen dat het hout er nog niet was. Na de middag zou hij weer terugkomen, dit bleek ook niet het geval want het juiste hout was niet op voorraad. Morgen weer een kans? Ik ben dus maar weer in de keuken mee gaan helpen met 10 kg. bonen uit te zoeken, de takjes en steentjes moeten er uit gehaald worden. Als je bij de keuken zit dan heb je ook goed zicht op de graafwerkzaamheden. Vandaag komt er een heel ander soort grond naar boven dan gisteren, het is nog steeds erg hard maar de kleur is bijna spierwit. Volgens de gravers komt dat omdat ze nu het grondwater nivo naderen. De grond is wit omdat deze tijdens de regentijd in het grondwater zit vertelden ze mij. Laten we maar hopen dat ze een dezer dagen het water bereiken. Een van de gravers gaf al vrij snel nadat hij was afgedaald een signaal dat hij naar boven wilde, hij kreeg bijna geen zuurstof meer. Toen hij boven was werd er water in de put gesprenkeld, dit zou samen met de witte grond een reactie aangaan waarmee zuurstof wordt gevormd. Ook werden een aantal bananen bladeren naar beneden gegooid. Even later daalde de graver weer af, ik schat dat ze nu op ongeveer 40 meter diepte zitten. De putgravers nemen bij elk vaatje grond dat omhoog komt een kluit tussen de vingers en trekken daaruit de conclusie dat het water nu wel dichtbij begint te komen, maar dat vertelden ze verleden week ook al.

Donderdag heeft Jopie meegewerkt aan de fundering van de watertank bij de moskee. Ik ben naar de school gegaan, en zowaar; de timmerman was er, tenminste hij kwam zeggen dat hij het hout op kon gaan halen. Waaom brengt hij dat niet meteen mee zou je je af kunnen vragen. Ik had dus tijd om eerst even bij de putgravers langs te gaan. Ik had voor elk van hen 2 chapaties (deegpannekoekjes) en een flesje frisdrank gekocht, daar waren ze natuurlijk heel blij mee. Voor de man die aan het graven was werd alles in een bananenblad gedraaid en in het lege tonnetje mee naar beneden gegeven. Hem extra naar boven halen om dit op te eten kost waarschijnlijk te veel energie, want het is ook voor de mannen die de lier bedienen heel zwaar om het tonnetje omhoog te draaien.Wat hebben wij een respect voor deze mannen die urenlang zware arbeid leveren, ofwel in de diepte ofwel in de brandende zon, en dit doen ze nog lachend en grappen makend ook. Na een klein uurtje was de timmerman terug en hebben wij samen de schommel afgemaakt later heb ik de kettingen weer gemonteerd zodat de kinderen weer kunnen genieten.

Vrijdagmorgen zijn we weer helemaal naar de andere kant van het district gereden om 2 fuelsaving stove's te maken. Het is de bedoeling dat de bewoners alles netjes voorbereiden maar op het 2e adres was dat niet het geval, daar hadden we dus meer werk te doen. Het 2e adres was wel erg veraf gelegen, de lokale vrijwilligers hebben wel 2 keer aan omwonende de weg moeten vragen.

Het weekend brengen we zoals gewoonlijk weer door in Masaka, voor vrijdagavond hebben we bij Joseph van Backpackers een vis besteld, als je dat tijdig doet zorgt hij er voor dat je een heerlijke verse vis op je bord krijgt, genieten dus.

Groeten aan iedereen van Jopie en Theo.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Marloes Nagelhout

Wat fijn om alles via jullie blog weer te volgen! Succes daar nog!

Liefs Marloes

johanna woudstra

Hallo Jopie en Theo,
Het is weer een mooi verslag en het wordt met de week spannender; komt er regen, slaagt het met de waterput? Fijn dat jullie ons zo goed op de hoogte houden.
Ik heb het al vaker gezegd, maar ik vind jullie keiharde werkers en van heel veel waarde voor Lwerudeso!
Johanna

marjorie

Wauw, al 40 meter en nog geen water. Petje af voor degenen, die steeds naar beneden gaan. Veel succes.

jos deforche

Hi Jopie en Theo ..

heel heel mooi wat jullie daar doen ! Prachtige blog ! Hoedje af voor die putgravers, 40m diep, zonder enige bescherming, je moet het toch maar durven...Er moet maar één laag van die grond loskomen, dan worden ze levend begraven ???
Ook in Kaganda heeft het geregend...onze kleine watertank van 14 kub staat weer mooi vol .

Die droogte is toch echt een ramp voor de gewone mensen...ze leven voor 80% van die opbrengst, welke nu weer verloren gaat...hoe moet dit verder ???

Nog veel succes in Lwengo, en de groetjes aan Joseph en zijn staff ..

Jos Deforche

Ank

Hoi Jopi en Theo
Knap dat de mannen het vol honden, zeker nu dat de zuurstof beperkt is.
Een regen dans kan die de oogst nog reden? NouvJopi e Theo doe je best.
Liefs Rob Ank

A.v.d.brink

Hallo Jopie en Theo.
Heerlijk om te lezen hoe alles weer op de rit gezet wordt.
Spannend wanneer de gravers bij het water komen.
Ik lees jullie verhalen als een feuilleton, dank daarvoor.
Hartelijke groeten. Agnes.

Anthony

Theo,

Zijn er geen schommelhaken aan de balk te maken, zodat de kettingen er niet meer opnieuw doorslijten? Of hebben ze die daar niet?

Gr. Anthony

Alette Rood

Dag Theo en Jopie,
Wat heerlijk om jullie verhalen te lezen. Vooral omdat wij daar zelf zijn geweest. Tijdens het lezen waan ik mij weer in Lwengo. Ik hoop dat de putgravers snel bij het water zijn. Wat een gevaarlijke klus. Heel veel succes de komende weken. Doe de groeten aan Anthony en Joseph van ons.
Groet Kees en Alette

Marieke, Jan en Estelle

Tjonge, tjonge, wat een gezwoeg dag in dag uit, om elke dag een klein beetje vooruit te komen.
Onvoorspelbaar zo'n diepe put met de hand graven. Hier zit je bij minder dan 2 meter al bij het grondwater. Hopelijk moeten ze niet veel dieper dat lijkt haast onmogelijk op deze manier. Levensgevaarlijk. Fascinerend hoe jullie beschrijven hoe het op het schooltje toegaat.
Veel succes verder en knap dat jullie het zo volhouden. Jopie, voorzichtig met al die kapmessen.
Groetjes,
Jan, Marieke en Estelle

Marianne Molthoff

We leven met jullie mee, en met het hete dorp.Ik hoop dat er volgende keer een hoera stemming is . Dat er water is .en genoeg water voor de oogst. Tot de volgende keer. Marianne.

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012