Vijfde week

Uganda 8 oktober tot 3 december 2016.

Vijfde week.

Toen we zondag in Masaka waren hoorden we in de verte hevig onweer, bij ons bleef het droog, maar toen Anthony ons op kwam halen vertelde hij dat het in Nakyenyi heel hard had geregend. Aan de bonen en maisplanten is het goed te zien, zij staan er weer fris bij en alle hangende blaadjes staan weer mooi rechtop. Nu maar hopen dat het weer werkelijk omslaat en dat het wat vaker gaat regenen.

Maandag hebben we ons normale programma weer opgepakt, Jopie onkruid wieden en ik naar de school om bonen te sorteren en ook even bij de put gravers gaan kijken. Ondanks dat ze vrijwel dagelijks zeggen dat ze het water naderen is er nog geen water aangetroffen. Ze gooien wel regelmatig wat cement en water naar beneden om zuurstof te ontwikkelen. Zelf houden ze de moed er in, de man die beneden bezig is hoor je vaak zingen en de mannen die de tonnetjes omhoog draaien maken onder elkaar grappen en doen lachend hun zware werk. Ik zag in het voorbij gaan dat de haken waarmee de schommelketting aan elkaar zijn gemaakt aan het uitbuigen waren, toch in het weekend maar eens kijken of we harpsluitingen kunnen bemachtigen om het nog steviger te maken. Als je ziet hoe de kinderen hier schommelen dan is het wel logisch dat je het heel stevig moet maken. Het kind dat op de schommel zit wordt bij elke slag door een ander kind hoog opgeduwd, ze maken dan ook een schommelslag van bijna 180 graden en de kettingen komen op het eind van de slag even los en spannen dan weer strak aan, er komt dus nogal wat kracht op. Jopie is na de middag mee gaan helpen met koffie plukken bij een van de lokale vrijwilligers, ik ben nog even naar de putgravers gegaan en heb hen een flesje water gebracht. Ook ben ik met de kinderen mee naar beneden gelopen om water te gaan halen, zij doen dit schijnbaar met gemak, ik ben doodop als ik een kan van 10 liter naar boven heb gedragen.

Dindsdag was er voor Jopie de Special class en voor mij het Healthcenter. Toen ik terug kwam was Jopie al bezig met het maken van tomatensoep, ook de lokale vrijwilligers vinden die heel lekker. Na de middag gingen we naar school om te helpen met het sorteren van bonen, tot onze schrik zagen we dat er niet aan de put gewerkt werd. Wij natuurlijk gevraagd wat er aan de hand was, eerst werd er gezegd dat er een groot probleem was waarover ze niets konden zeggen, na enig aandringen kwam naar voren dat ze niet betaald hadden gekregen. Onduidelijk bleef of zij helemaal niets hadden gekregen of niet meer nadat ze de oorspronkelijke 30 meter hadden gegraven. Zij hadden zelf al een paar keer naar hun baas gebeld maar die nam geen telefoon op. Ik heb meteen Anthony gebeld maar die zat ergens in bespreking, toen hij 's-avonds laat thuis kwam hebben we met hem het probleem besproken. Hij heeft mij 's-morgens laten zien dat hij netjes een aantal termijnen aan de leidinggevende heeft betaald, ook heeft hij een opgave gekregen wat de meerprijs wordt omdat ze veel dieper moeten graven dan oorspronkelijk aangenomen was. Met deze meerprijs zijn wij akkoord gegaan en Anthony heeft toen de baas van de gravers gebeld, het werd een stevig gesprek en daarna zijn we naar de werkers gegaan om hen bij te praten. Ook zij hebben een telefoongesprek met hun baas gevoerd. Uiteindelijk hebben we afgesproken dat Anthony de werkers rechtstreeks gaat betalen. Wel in termijnen natuurlijk, een deel al vandaag en het volgende deel als ze water bereikt hebben enz. Het totaal verrekenen op het eind met de eindafrekening. Daarna zjn we naar het land van Anthony gereden waar Jopie al bezig was met het aanplanten van boompjes. Voor de middagpauze ben ik nog even langs de school gegaan om de werkers een flesje frisdrank te brengen, ze waren weer ijverig aan het graven, dus er is weer hoop.

Uit jullie reacties maak ik op dat jullie het graafwerk levensgevaarlijk vinden, het is natuurlijk niet geheel zonder gevaar om zo diep te werken, maar de mannen weten echt wel wat ze doen en als ze twijfelen gaan ze niet naar beneden. Instortingsgevaar is er voorlopig nog niet omdat de grondstructuur heel hard en stevig is.

Na de middag vertrekken we voor een paar dagen naar Kim, zij heeft ons gevraagd om bij haar in het dorp een fuelsaving stoof te bouwen voor een vrouw die daar een winkeltje heeft en spullen van haar project verkoopt. Dat gaan we dus voor haar regelen.

Donderdag en vrijdag zijn we bij Kim aan het werk geweest, een afdakje gemaakkt en daaronder de fuelsaving stove gebouwd, deze moet nu 4 weken drogen voor dat zehem moegen gaan stoken. Wij hadden natuurlijk veel bekijks en een lokale man bood spontaan aan om te helpen. Natuurlijk tegen en geringe vergoeding, hij heeft een paar uur geholpen en vroeg daarvoor 4000 Shilling dat is iets meer dan een Euro.

Zaterdag vertrekken we naar Masaka en we zijn uitgenodigd bij Chantal om de verjaardag van Yara mee te vieren, zij wordt 1 jaar. Wij slapen zaterdag bij Villa Katwe, iets luxer dan we gewend zijn bij Masaka Backpackers, maar dat mag ook wel een keertje toch?

Groet aan ieder en tot volgende week met hopelijk goed nieuws.....Water!!!

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

monique

Fijn om elke week even te lezen hoe het met jullie en alle werkzaamheden gaat. Hopelijk kunnen jullie volgende week het vieren dat er water in de put komt! wat een mooi werk verrichten jullie elke week toch weer.
Succes en veel plezier de komende weken!
groeten Monique

marjorie

Hoi, wat erg dat ze nog steeds geen water hebben. Ik ga kei-hard duimen, dat het de komende week als en fontein naar boven spuit :-)

A.v.d.brink

Hoi Jopie en Theo. Terwijl Sint hier weer is aangekomen gaan jullie stug door. Hopelijk zijn de gravers aan het water voor jullie vertrekken. Een beetje luxe dit weekend kan geen kwaad en is jullie vanuit onze luxe van harte gegund. Succes en sterkte met alles. Groetjes Agnes.DRIVE

Gert-Jan

Hallo Theo en Jopie,

zie dat er veel ontwikkelingen zijn en dat jullie hard aan het werk zijn!
Hoop dat de gravers gauw bij het water zijn!
Leuk om elke week jullie verhaal te mogen lezen.

Wens jullie veel succes! Groeten Gert-Jan

Joost van Roovert

Hoi Theo en Jopie,

Een staking omdat er niet betaald wordt. Jullie maken ook alles mee. Ga zo door en hopelijk volgende week water!

R. Phlippeau

We hopen dat je geen "droge" verjaardag zult hebben. Te veel tegenslag is ook niet goed. We toosten op je: Proficiat.

Ank en Rob

Hein van den Ende

Goed om te lezen dat jullie naast al het harde werk ook leuke dingen doen.
We hopen echt dat de puttengravers door die harde laag heen kunnen breken zodat er water in de put stroomt.
We weten niet wanneer je dit leest maar wensen je een leuke afrikaanse verjaardag. Zijn benieuwd of je die daar toch een beetje hebt gevierd.
Nog een paar weken maar. Veel plezier nog en Be Safe.
Groetjes Lillian en Hein.

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012