Zesde week. Eindelijk water.

Uganda 8 oktober tot 3 december 2016.

Zesde week.

We zitten al weer in de zesde week, de tijd vliegt voorbij. Toen wij gisteren uit Masaka terugreden samen met Anthony vertelde hij al dat de gravers het waternivo hadden bereikt, maar nog wel dieper moesten graven om voldoende water te hebben. Maandagmorgen dus vol verwachting naar de school gelopen en inderdaad zij hadden een vaatje met water staan dat ze uit de put hadden gehaald. De grond die nu omhoog gehaald wordt is behoorlijk nat. De baas was er ook en hij was al naar beneden geweest om te kijken, ze zitten nu in een zachtere laag en moeten daarom eerst met stenen een ring onderin metselen en daarna nog een paar meter dieper graven.Na de middag zagen we dat er in het ene tonnetje stenen naar beneden gaan en in een ander tonnetje aangemaakte cement, op een diepte van ruim 40 meter wordt daarmee de ring gemetseld.

In de morgen ging ik samen met Anthony naar school om bij de waterput te kijken, daarna werd hij door de hoofdonderwijzer geroepen omdat er een vrouw op hem zat te wachten. Anthony riep mij er ook bij om het erhaal aan te horen. Het was een heel bijzonder verhaal dus wil ik het jullie ook vertellen. De vrouw kwam naar de school om Anthony om hulp te vragen, zij zat behoorlijk in de problemen. Haar man is een van de wichdokters (soort medicijnman) die hier nog vrij veel voorkomen. Een van zijn buren is dood gevonden op het land van de wichdokter en de buurt houdt hem daarvoor verantwoordelijk en hebben hem en zijn gezin daarom belaagd. Hij is uiteindelijk naar de politie gevlucht en daar voorlopig in de cel gezet, zijn kinderen zijn tijdelijk op de boardingschool ondergebracht en zijn vrouw is naar famillie uitgeweken. Maar al hun bezittingen en alles wat op hun land groeide is door de buurtbewoners vernield en ze hebben zelfs geen kleding meer. Anthony heeft dus weer het een en ander te regelen en hij heeft het al zo druk.

Na de lunch is een nieuwe vrijwilliger aangekomen, zij heet Shanna en blijft hier tot begin maart, een heel lange tijd dus. Wij zijn samen met haar naar de school gelopen, toen de kinderen water gingen halen ben ik samen met haar mee gelopen. Er waren deze keer heel veel kinderen tegelijk bij de waterpoel, toen wij aan kwamen lopen riepen ze al dat ik eens moest komen kijken. In de poel waren honderden kikkervisjes te zien maar dat was voor de kinderen geen enkel probleem. Toen ze later de jerrycans in de keuken leeggoten zaten er gewoon een aantal kikkervisjes in het water of die er uit gehaald worden voor dat ze gaan koken weet ik niet. Het zou best kunnen dat ze in dezelfde catagorie vallen als sprinkhanen en vliegende mieren, die worden ook levend gegeten.

Dinsdag ben ik samen met Shanna naar het healthcenter gegaan, Jopie naar de Special Class. Er waren behoorlijk veel kinderen in te enten en we zaten weer buiten onder een boom totdat het heel donker werd en het heel hard ging waaien. We moesten snel naar binnen en het begon al snel te regenen. De inentingen zijn vervolgens binnen afgewerkt en toen het weer droog was zijn we terug naar huis gebracht. Jopie vertelde mij dat ze in de put heeft gekeken, en wat heel vreemd is zij kon de bodem zien. Dit komt omdat het licht dat in de put valt nu weerkaatst wordt. Morgen ga ik dat zelf ook even bekijken. Volgens de gravers stond er vanmorgen een behoorlijk laag water in de put, nu gaan ze eerst een stuk opmetselen en dan dieper graven.

Na de lunch zijn we met zijn allen koffie gaan plukken, aan een koffie struik zitten hele trossen met besjes, alleen de rode besjes moeten geplukt worden want niet alle besjes zijn tegelijk rijp, de besjes worden dan gedroog en aan een opkoper verkocht. Op een centrale plaats worden vervolgens de schillen van de besjes afgehaald enkomen de bonen tevoorschijn later worden deze natuurlijk gebrand alvorens ze een kopje koffie ervan kunnen zetten. We begrijpen nu ook waarom koffie behoorlijk aan de prijs is in Nederland. Als de besjes te hoog hangen kun je de tak gewoon naar beneden trekken, ze zijn heel buigzaam. Als de takken echt te hoog worden dan hak je ze af en er komen weer nieuwe takken welke na een paar jaar weer bloeien en besjes vormen. Er zijn 2 oogsten per jaar die elk wel een paar maanden duren. Tussen de oudere koffie struiken worden ook weer nieuwe stekken gezet, deze krijgen pas na een paar jaar weer besjes, zo zijn ze ervan verzekerd dat ze ook in de toekomst koffie kunnen verkopen.

Woensdag morgen was het de bedoeling om fuelsavingstoves te gaan maken, we zagen wel dat in de verte heel zwarte wolken aankwamen maar gingen toch op weg. Nauwelijks het dorp uit begon het heel hard te waaien en de wolken kwamen veel sneller dichtbij dan verwacht dus zijn we snel terug gereden. Uiteindelijk heeft het bij ons niet erg veel geregend maar in de omgeving moet het belangrijk meer zijn geweest. De ochtend hebben we thuis doorgebracht en na de lunch zijn we alsnog stoves gaan maken. We waren pas rondhalf zeven terug dus we hebben vandaag niet bij de waterput kunnen gaan kijken.

Donderdag zijn we verder gegaan met de watertank bij de moskee, eerst de stenen klaar gezet en daarna hebben we het onderste deel dat al opgemetseld was besmeerd met cement. Ook hebben we nog meegeholpen met het opmetselen van een aantal lagen stenen. Na de lunch zijn we weer naar school gelopen en hebben bonen gesorteerd. Ook heb ik even in de waterput gekenen, je ziet inderdaad het water, het is een heldere vlek die heel ver weg waarneembaar is. De mannen hadden ook net pauze gehad en moeten dan eerst het water dat in de tussentijd in de put is gelopen weer wegscheppen. Het is nog niet veel water dat er in komt en ook de kleur is nog niet helder, maar dat moet binnenkort beter worden.

Vrijdag morgen is Jopie zoals gebruikelijk onkruid gaan wieden op het land van Anthony, ik ben samen met Shanna naarde school gegaan, Shanna naar de SpecialClass en ik ben eerst bij de putgravers gaan kijken, ze waren bezig om het water eruit te halen dat er gedurende de nacht was ingekomen, daarna zijn ze weer gaan graven en na de middag gaan ze weer een deel metselen. Ze verwachten maandag voldoende helder water te hebben. Na de middag zijn we weer naar Masaka gegaan, we stonden aan de hoofdweg te wachten op een matatu (openbaar vervoer busje) toen er een grote safari jeep stopte die op weg was naar Kampala, hij wilde ons voor hetzelfde bedrag wel in Masaka afzetten. Zo luxe hebben we het nog nooit getroffen.

Zaterdag ben ik samen met Joseph, de eigenaar van Masaka Backpackers gaan shoppen. Ik moet een aantal dingen hebben om de schommels op school "hufterproof" te maken. Na enig zoeken en navragen hebben we lagers kunnen kopen en stukken buis die daar weer in passen, Daarna naar de lasser om er ogen aan te laten lassen en naar een klein winkeltje om bouten en draadeind te kopen. Alles is dus wel te koop als je de weg weet.

Groet, en tot volgende week.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Marijke

Geweldig nieuws dat er 'eindelijk' water is!!
Bedankt om jullie verhalen te delen,
Groeten
Marijke

marjorie

Al dat graven gelukkig niet voor niets :-)

Herman en Ria

Hoi Theo en Jopie,
Gelukkig hebben ze het water bereikt. Het werd wel spannend.
Hoe krijgen die mannen het voor elkaar om op deze diepte en in deze kleine ruimte te metselen?
Wat ik me ook afvraag, Waar halen ze licht vandaan op deze diepte? Ik denk dat ze aan het daglicht niks hebben. Mooi werk van jullie beide. Groetjes en tot ziens.

A.v.d.brink

Hoi Jopie en Theo.
Zo te horen een goede week gehad. Er is water! Regen voor de planten en bomen. Een nieuwe medewerkster, vooruitgang bij alle werkzaamheden. Als jullie terug moeten is er weer heel wat gebeurd. Succes komende week.
Hartelijke groeten,
Agnes

Marianne Molthoff

wat een heerlijk gevoel ,dat er water is, zowel uit de hemel ( regen ),en uit de aarde.( put) geweldig. Fijn dat jullie dit allemaal zelf meemaken.Hier doe je het voor .Geweldig werk van jullie allemaal.groetjes marianne.

Gemma

Hoi Jopie en Theo,
Wat mooi om te lezen hoe alles gestaag vordert.
Je weet het: "Goed werk heeft tijd nodig". En zie nu het resultaat.... water!
Kan het nog veilig zijn/worden voor het gezin van de wichdokter ?
Dat zijn problemen weer van een heel andere orde.
Ik wens jullie nog een fijne tijd en Theo succes met schommels!
Groetjes,
Gemma

jos deforchche

Weer met heel veel belangstelling jullie blog gelezen . Ook bij mij is er nog steeds die band met de school in Lwengo. Ik was er in 2011, maar ben al twee keer terug gaan zien hoe ze het maken . Nu met die waterput kom ik zeker weer eens langs in dec of jan .
Jullie zijn toch een fantastisch stel, echt waar.....doorzetters ...in alle bescheidenheid !!
Proficiat voor jullie, en ook voor de gravers, die het wagen zo diep te gaan ....

grtjes van uit België ...doe zo voort zeggen ze bij ons ..
Jos Deforche

op 2 dec kom ik aan bij backpackers, misschien zien we elkaar nog ???

Jolanda

Hallo Jopie en Theo

Wat geweldig dat er nu water is gevonden. Het zal voor de school en de directe omgeving een groot verschil gaan maken. Fijn dat erook weer een nieuwe vrijwilliger is gearriveerd. Maar wat jammer dat de bouw van de klaslokalen nu even stil is komen te liggen. Hoop dat er snel zicht is op de verdere bouw.
Doe iedereen de groeten van mij in lwengo. Nog een fijn verblijf in Lwengo. Jopie en Theo jullie zijn geweldige mensen. Petje af voor jullie.

Theo en Jopie van den Ende

Name: Theo en Jopie van den Ende
Leeftijd: 70

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012

Over mij:

Wij zijn Theo en Jopie van den Ende, 67 en 64 jaar oud. Vanaf 2012 gaan wij jaarlijks naar Lwengo om de plaatselijke

Meer...

Jopie van den Ende

Name: Jopie van den Ende

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 mrt 2016 tot 15 apr 2016

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 21 apr 2014 tot 16 mei 2014

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 08 apr 2013 tot 31 mei 2013

Was vrijwilliger bij Lwengo Nakyenyi van 23 apr 2012 tot 15 jun 2012